Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Όσιος Ρωμανός ο Μελωδός



Ημερομηνία εορτής 01-10-2015

Βιογραφία
Οι πληροφορίες για τον βίο του οσίου Ρωμανού δυστυχώς είναι λίγες. Έζησε ή τον 6ο αιώνα μ.Χ. επί του βασιλέως Αναστασίου του Α' ή κατά μία άλλη εκδοχή, τον 8ο αιώνα μ.Χ. επί τού βασιλέως Αναστασίου του Β'. Γεννήθηκε στην Έμεσα της Συρίας και σύμφωνα με ανώνυμο ύμνο ήταν εβραϊκής καταγωγής.

Αρχικά είχε χρηματίσει διάκονος στην εκκλησία της Βηρυτού. Κατόπιν μετέβηκε στην Κωνσταντινούπολη και έμεινε στα κελιά τού Ναού της Θεοτόκου.

Ο Ρωμανός είχε μέτρια παιδεία και το ποιητικό ταλέντο του ήταν ακόμα άγνωστο. Διεκατέχετο όμως από μία βαθιά πίστη στην σεπτή μνήμη της Παναγίας της Παρθένου και τακτικά παρακολουθούσε στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών τις κατανυκτικές ολονυκτίες. Σε μία τέτοια, στην γιορτή των Χριστουγέννων, που παραβρέθηκε η ψυχή του γέμισε με κατάνυξη και όταν γύρισε στο κελί του είδε όνειρο την Παναγία να του προσφέρει ένα βιβλίο και να του λέει να το καταφάει. Ο Ρωμανός από την επίδραση τού ονείρου συνέθεσε για την γέννηση τού Χριστού το τροπάριο «Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον τῷ ἀπροσίτω προσάγει..». Από την στιγμή αυτή η ποιητική επιφοίτηση του οσίου Ρωμανού έμεινε άσβεστη και αναδείχτηκε ο εξωχότερος και μεγαλύτερος μελωδός της Εκκλησίας μας.

Ο Ρωμανός έγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις από τις όποιες διασώθηκε μόνο το ένα δέκατο. Πολυποίκιλα τα θέματά του. Ύμνησε όλους σχεδόν τους Αγίους και τις εορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ανεξάντλητος στις συλλήψεις και στον πλούτο ιδεών, γνωρίζοντας τον τρόπο να προσδίνει πρωτοτυπία ακόμη και στα πιο κοινά θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς θέματα. Το χωρίς χάρη πολλές φορές υλικό του (γεγονότα και βίος Αγίων) μπορούσε να το μετατρέψει σε ζωντανό δραματικό πίνακα. Τα πρόσωπα των Αγίων αλλά και της Παναγίας και του Χριστού παρουσιάζονται απόλυτα ζωντανά χωρίς τίποτα το νεκρικό ή απόκοσμο.

Η ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού εκφράζει την ίδια την εποχή του, τους πόθους και τις ελπίδες εκείνων των ανθρώπων. Γι΄ αυτό και το έργο του δεν εξετάζεται μόνο από Θρησκευτικής άποψης ή λογοτεχνικής αλλά και ιστορικής και λαογραφικής. Η γλώσσα του απλή, χωρίς στόμφους και όπου παρουσιάζεται ρητορική μακρολογία επειδή έτσι επιβαλλόταν από την ανάγκη των τότε λειτουργικών πλαισίων, αυτή γίνεται χωρίς να κουράζει. Γενικά οι φράσεις του περιέχουν μια πλαστικότητα, μεστή νοημάτων κατά μια άψογη τεχνική όπως παραδέχονται ειδικοί.

Ο διάσημος Γερμάνος βυζαντινολόγος καθηγητής Κρουμβάχερ, πλέκει το εγκώμιο του Ρωμανού. Η κριτική, λέει, ανακήρυξε τον Ρωμανό σαν τον μεγαλύτερο ποιητή του Βυζαντινού αιώνα, αληθινό Πίνδαρο αυτού. Κατείχε ανεξάντλητο πλούτο ιδεών, ανυπέρβλητη πλαστικότητα φράσεως, μεστή και δυνατή γλώσσα, θησαυρό αρμονίας ποικίλων και καλλιτεχνικών ρυθμών.

Ο Ρωμανός χρησιμοποίησε το ποιητικό εκείνο είδος πού λέγεται εκκλησιαστικός Ύμνος και του χάρισε την τελειότερη μορφή. Ο Ύμνος αποτελείται από το Κοντάκιον (προσόμοιον ή κουκούλιον), τους Οίκους και το Εφύμνιον και στηρίζεται πάνω στο νόμο της Ισοσυλλαβίας και ομοτονίας. Μαζί με το ποιητικό κείμενο συνέθετε ο ίδιος και τη μουσική ή έδενε το νέο ποίημα πάνω σε παλιότερη μουσική σύνθεση. Θεματικά τα έργα του αναφέρονται περισσότερο σε γεγονότα της ζωής του Χριστού και σε ιερά πρόσωπα της Γραφής, όπως και σε βίους άγιων. Το είδος αυτό της ποίησης κυριαρχεί και σήμερα στην εκκλησιαστική ποίηση.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς σάλπιγξ θεόληπτος, τῶν οὐρανίων ᾠδῶν, ἐνθέως ἐφαίδρυνας, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, τοὶς θείοις σου ἄσμασι, σὺ γὰρ τῆς Θεοτόκου, ἐμπνευσθεῖς τὴ ἑλλάμψει, ἔνθεος ὑμνηπόλος, ἐγνωρίσθης ἐν κόσμῳ, διὸ σὲ πόθω τιμῶμεν, Ρωμανὲ Ὅσιε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ῥωμανὲ τὸ πνεῦμά σου.

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοεπηκόου



Ημερομηνία εορτής 01-10-2015

Βιογραφία
Η θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοεπηκόου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.

Η γνωστότερη μετά την «Πορταϊτισσα» θαυματουργή εικόνα του Αγίου Όρους είναι αρχαία τοιχογραφία της Παναγίας που βρίσκεται εξωτερικά στον ανατολικό τοίχο της τράπεζας και προς τα δεξιά της εισόδου της. Το 1664 μ.Χ. ο τραπεζάρης Νείλος, που περνούσε τακτικά μπροστά από την εικόνα κρατώντας στο χέρι αναμμένα δαδιά για την υπηρεσία του στην τράπεζα, άκουσε μια φωνή να του λέει τα εξής: «Να μην ξαναπεράσεις από εδώ με δαδιά καπνίζοντας την εικονα μου». Ο Νείλος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη φωνή, η οποία όμως σύντομα ξανακούστηκε επιτιμώντας τον μοναχό και αφήνοντάς τον τυφλό. Οι αδελφοί άρχισαν να περνούν με πολύ ευλάβεια μπροστά από την εικόνα, της κρέμασαν ακοίμητο καντήλι και διέταξαν το νέο τραπεζάρη να τη θυμιάζει καθημερινά.

Ο τυφλός Νείλος περνούσε όλο τον καιρό του σε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα παρακαλώντας την Παναγία να τον συγχωρέσει και να τον θεραπεύσει, πράγμα το οποίο και έγινε, όταν, για τρίτη πλέον φορά, ακούστηκε φωνή από την εικονα, που πληροφορούσε τον Νείλο ότι η δέησή του εισακούστηκε και ότι στη δική Της μετά Θεόν προστασία και σκέπη θα έπρεπε στο εξής να καταφεύγουν για κάθε τους ανάγκη οι μοναχοί. Αυτή θα τους ακούει γρήγορα γιατί το όνομά της είναι «Γοργοεπήκοος». Πολύ σύντομα το θαύμα αυτό και η υπόσχεση της Θεοτόκου έγιναν γνωστά σε όλο το Όρος και η εικόνα της αυτή έγινε παναγιορειτικό προσκύνημα.

Ο διάδρομος κλείστηκε και η εικόνα συμπεριλήφθηκε σε παρεκκλήσι που κτίστηκε προς τα δεξιά της. Τα θαύματά της είναι άπειρα και ειδικός «προσμονάριος» ιερομόναχος εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών προσκυνητών.
Μεγαλυνάριον
Γοργοϋπηκόου τήν θαυμαστήν καί σεπτήν Εἰκόνα, προσκυνήσωμεν ἀδελφοί, θαύματα τελοῦσαν καί βρύουσαν ἰάσεις καί ταύτην μετά πόθου κατασπασώμεθα.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Ἔχοντες Εἰκόνα Σου τήν σεπτήν, Ἀνύμφευτε Κόρη, ὡς προπύργιον ὀχυρόν, προσφεύγομεν ταύτῃ καιρῶ τῶν τῶν κινδύνων καί ἐπηρείας πάσης ἀπολυτρούμεθα.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Νῦν καιρός ἀνάγκης ἦλθεν ἡμῖν, νῦν παρέστη χρεία βοηθείας, Κόρη, τῆς Σῆς, λύτρωσαι οὖν πάσης ἀνάγκης καί κινδύνου καί χεῖρα βοηθείας τάχιστα ὄρεξον.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Ἔχει μέν, Παρθένε, ὁ οὐρανός, σῶμα καί ψυχήν Σου, ἐξαστράπτοντα φαεινῶς, ἔχει δέ μορφήν Σου Μονή Δοχειαρίου, τήν ἐπικαλουμένην Γοργοϋπήκοον.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Ἆρόν Σου τά ὄμματα, Μαριάμ, καί ἴδε εὐσπλάχνως τούς Εἰκόνι Σου τῆ σεπτῆ παρεστῶτας, Κόρη, καί Σέ παρακαλοῦντας καί πλήρωσον αἰτήσεις τούτων, Πανύμνητε.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Ἴδοιμι, Παρθένε, ψυχορραγῶν, ἐν καιρῶ θανάτου, τήν Εἰκόνα Σου τήν σεπτήν, παραμυθουμένην καί ἱλαρῶς καί ὄψεις τῶν δαιμόνων ἀποδιώκουσαν.

Aγάπη και Σεβασμός στους ηλικιωμένους

ηλικιωμενους, σεβασμος, aγαπη, προβλημα

Τα γηρατειά απασχολούν όλους. Τους ίδιους τους γέροντες εν πρώτοις, που βλέπουν να τους εγκαταλείπουν σιγά-σιγά οι σωματικές τους δυνάμεις, να μη μπορούν να φροντίσουν πλέον για τον εαυτό τους και να έχουν ανάγκη από τη βοήθεια άλλων, των παιδιών τους ή του ευρύτερου συγγενικού τους περιβάλλοντος. Βιώνουν συγχρόνως τα γηρατειά ως προσέγγιση προς το τέλος της επίγειας ζωής. Είναι λοιπόν ευνόητο ότι και η σωματική αδυναμία και εξασθένηση, αλλά και η συναίσθηση ότι σε λίγο πλησιάζει ο θάνατος, γ...
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο »

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Γρηγόριος ο Ιερομάρτυρας επίσκοπος της Μεγάλης Αρμενίας



Ημερομηνία εορτής 30-09-2015


Βιογραφία
Ο Άγιος Γρηγόριος ήταν γιος του Ανάκ, που ήταν συγγενής του βασιλιά της Μεγάλης Αρμενίας, Κουσαρώ (290 μ.Χ.). Ο Ανάκ, λοιπόν, σε συνεργασία με το βασιλιά των Περσών Αρτασείρα, σκότωσε τον Κουσαρώ. Αλλά οι σατράπες της Αρμενίας εκδικήθηκαν το φόνο του, σκοτώνοντας τον Ανάκ και όλη του την οικογένεια. Διασώθηκαν μόνο δύο παιδιά του, που ένας ήταν ο Γρηγόριος.

Στην Καισαρεία συνέβη να συναντηθούν ο γιος του φονιά Ανάκ, Γρηγόριος, και ο γιος του θύματος Τηριδάτης. Τότε ο Γρηγόριος σπούδαζε με ζήλο τα Ιερά γράμματα, (στην Καισαρεία της Καππαδοκίας από τον εκεί αρχιεπίσκοπο Λεόντιο), που μεταξύ άλλων λένε: «τελείων δὲ ἐστὶν ἡ στερεὰ τροφή, τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ» (Εβραίους, ε' 14.1). Δηλαδή, η στερεά και υψηλότερη πνευματική τροφή είναι για τους τέλειους χριστιανούς, που από την άσκηση έχουν τα πνευματικά αισθητήρια γυμνασμένα στο να διακρίνουν εύκολα μεταξύ του καλού και κακού. Γυμνασμένος, λοιπόν, και ο Γρηγόριος στη διάκριση, όχι μόνο δεν αποστράφηκε τον Τηριδάτη, αλλά τον πλησίασε με αγάπη, αποδοκίμασε την πράξη του πατέρα του και τον βοήθησε σε κάποια ασθένεια του.

Όταν αργότερα ο Τηριδάτης έγινε βασιλιάς Αρμενίας, βασάνισε φρικτά τον Γρηγόριο (που τότε ήταν επίσκοπος Αρμενίας). Διέταξε μάλιστα, να τον ρίξουν σε λάκκο με φίδια και άλλα ερπετά. Ο Γρηγόριος όχι μόνο δεν έπαθε τίποτα αλλά επέζησε για 15 χρόνια τρεφόμενος με το ψωμί που του πήγαινε κρυφά μια χήρα. Ο Θεός, όμως, επέτρεψε να γίνει ο Τηριδάτης σχιζοφρενής. Αλλά δια των προσευχών του Γρηγορίου θεραπεύθηκε, μετανόησε και βαπτίσθηκε χριστιανός με όλο του το έθνος.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, τὴ γεωργία, ἐνεούργησας, βροτῶν καρδίας, κατασπείρας τὴν τοῦ Λόγου ἐπίγνωσιν, καὶ λαμπρυνθεῖς μαρτυρίου τοὶς στίγμασιν, ἱεραρχία Γρηγόριε ἔφανας. Πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Καὶ τρόπων μέτοχος, καὶ θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τὴν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διὰ τοῦτο τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καὶ τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Γρηγόριε· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.
Τὸν εὐκλεῆ καὶ Ἱεράρχην ἅπαντες, ὡς ἀθλητὴν τῆς ἀληθείας σήμερον, οἱ πιστοὶ θείοις ἐν ἄσμασι, καὶ ὑμνῳδίαις εὐφημήσωμεν, τὸν γρήγορον Γρηγόριον ποιμένα καὶ διδάσκαλον, τὸν ἔκλαμπρον φωστῆρα καὶ ὑπέρμαχον· Χριστῷ γὰρ πρεσβεύει τοῦ σωθῆναι ἡμᾶς.

Κάθισμα
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Βλέμμα γρήγορον τῆς διανοίας, Μάρτυς ἔνδοξε προκεκτημένος, ὁμωνύμως καὶ καταλλήλως διέπρεψας, ὑπὲρ Χριστοῦ τῇ ἀθλήσει στρεβλούμενος, ἐν προσευχαῖς ἀνενδότως ἠγρύπνησες ὅθεν εἴληφας, ἱεραρχικῶς δι' αἵματος, βραβεῖον κατ' ἄμφω παμμάκαρ Γρηγόριε.

Ὁ Οἶκος
Τοῦτον τὸν μέγαν ἐν ἀθλοφόροις, τὸν φωστῆρα τὸν θεῖον, Ἀρμενίας πιστοὶ ποιμένα τε καὶ πρόμαχον, ἐν ὑμνῳδίαις εὐφημοῦμεν, καὶ ᾄσμασιν ἐνθέοις αὐτοῦ τὴν μνήμην· τὴν γὰρ ἀχλὺν τῶν ματαίων εἰδώλων ἠφάνισε, σὺν αὐτοῖς καὶ τῶν δαιμόνων τὴν ἐνέργειαν ἐνέκρωσε· διὸ τοὺς πόνους ὑπήνεγκε, σταθερᾷ διανοίᾳ καὶ χάριτι, καὶ πρεσβεύει Χριστῷ τοῦ σωθῆναι ἡμάς.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Όσιος Κυριακός ο Αναχωρητής




Ημερομηνία εορτής 29-09-2015

Βιογραφία
Ο Όσιος Κυριακός ήταν άνθρωπος που καλλιεργούσε «ὑπομονήν, πραότητα» (Α' προς Τιμόθεον, στ' 11). Γι' αυτό και πέτυχε στην ασκητική του ζωή. Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 5ο αιώνα μ.Χ., από Ιερέα πατέρα, τον Ιωάννη. Τη μητέρα του την έλεγαν Ευδοξία και είχε αδελφό τον Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου Πέτρο.

Από ιερατικό, λοιπόν, γένος ο Κυριάκος, σε νεαρή ηλικία πήγε στα Ιεροσόλυμα και από εκεί στη Λαύρα του Μεγάλου Ευθυμίου. Εκεί, ο Μέγας Ευθύμιος, τον έκανε μοναχό και τον έστειλε στον ασκητή Γεράσιμο. Όταν πέθανε ο Γεράσιμος, ο Κυριακός επέστρεψε στη Λαύρα του Ευθυμίου, όπου με ζήλο καλλιεργούσε τις αρετές του, ώσπου κάποια στάση που έγινε στη Λαύρα του Ευθυμίου τον ανάγκασε να πάει στη Λαύρα του Σουκά. Εκεί 40 χρονών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ανέλαβε την επιστασία του Σκευοφυλακίου.

Εκείνο που τον διέκρινε απέναντι στους συμμοναστές του, ήταν ο γαλήνιος τρόπος με τον όποιο τους αντιμετώπιζε, γι' αυτό και ήταν παράδειγμα προς μίμηση από όλους. Εβδομήντα χρονών ο Κυριακός, έφυγε κι από εκεί και με υπομονή γύρισε πολλά μοναστήρια και σκήτες, όπου έζησε με αυστηρότατη άσκηση. Τελικά, πέθανε 107 χρονών, και σε όλους έμεινε η ενθύμηση του ασκητή, που έδειχνε «πραότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους» (Προς Τίτον, γ' 2). Πραότητα, δηλαδή, σ' όλους ανεξαίρετα τους ανθρώπους.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χριστῷ ἠκολούθησας, καταλιπῶν τὰ τῆς γῆς, καὶ βίον ἰσάγγελον, ἐπολιτεύσω σαφῶς, ὡς ἄσαρκος Ὅσιε, σὺ γὰρ ἐν ταὶς ἐρήμοις, προσχωρῶν θείω πόθω, σκίλλη πίκρα τὴν πάλαι, πικρᾶν γεῦσιν ἀπώσω. Διὸ Κυριακὲ θεοφόρε, ἀξίως δεδόξασαι.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφαγισθέντος .
Τῆς ἐρήμου πολίτης καὶ ἐν σώματι ἄγγελος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, θεοφόρε Πατὴρ ἡμῶν Κυριακέ· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἀπαλῶν ἐξ ὀνύχων τῷ Χριστῷ ἠκολούθησας, τὴν ἀγγελικὴν πολιτείαν ὁλοτρόπως ἑλόμενος· διὸ ἐν ταῖς ἐρήμοις προσχωρῶν, τῶν θείων ἠξιώθης δωρεῶν, θεραπεύων πᾶσαν νόσον Κυριακέ, τῶν πίστει προσιόντων σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τὴ ὑπερμάχω.
Ὡς ὑπερμάχω κραταιῶ καὶ ἀντιλήπτορι, ἡ σὲ τιμώσα ἱερὰ Λαύρα ἑκάστοτε, ἑορτάζει τὰ μνημόσυνα ἐτησίως, Ἀλλ' ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον, ἐξ ἐχθρῶν ἐπεμβαινόντων ἠμᾶς φρούρησον, ἶνα κράζωμεν, Χαίροις Πάτερ τρισόλβιε.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τῆς ἄνω ἐφιέμενος, ὑπερκοσμίου ζωῆς, τοῦ κόσμου τὴν τερπνότητα, ὡς διαπίπτουσαν, κατέλιπες Ὅσιε· ὅθεν ἐν ταῖς ἐρήμοις, καὶ σπηλαίοις οἰκήσας, πόλεως οὐρανίου, ἀνεδείχθης πολίτης, ἐν ᾗ τῶν ἐκτελούντων τὴν σήν, μνήμην μνημόνευε.

Μεγαλυνάριον
Ἄστρον ἐκ Κορίνθου ἀναφανείς, ἐν τῇ Παλαιστίνῃ, διαλάμπεις ἀσκητικῶς, καὶ καταπυρσεύεις, Χριστοῦ τὴν Ἐκκλησίαν, Κυριακὲ θεόφρον, τοῖς σοῖς παλαίσμασι.

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Ὁ Ὅσιος Χαρίτων ὁ Ὁμολογητής


Ημ. Εορτής 28 Σεπτεμβρίου

Κατεῖχε μεγάλη κοινωνικὴ θέση στὸ Ἰκόνιο, ἀλλὰ καὶ μεγάλες χριστιανικὲς ἀρετές.
Ὅταν, λοιπόν, ὁ αὐτοκράτωρ Αὐρηλιανὸς (270 – 275) ἐξέδωσε διάταγμα κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος Ἰκονίου συνέλαβε τὸν Χαρίτωνα ἀπὸ τοὺς πρώτους. Τὰ βασανιστήρια ποὺ ὑπέστη ἦταν σκληρά. Ὅμως ὁ Χαρίτων ἔμεινε ἀμετακίνητος στὴν πίστη του.
Στὸ διάστημα δὲ ποὺ βρισκόταν στὴ φυλακή, ὁ Αὐρηλιανὸς δολοφονήθηκε. Ὁ Διάδοχός του Πρόβος σταμάτησε τὸ διωγμὸ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ Χαρίτων ἀπελευθερώθηκε.
Ἀποφάσισε, τότε, νὰ πάει προσκυνητὴς στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἀλλὰ στὸν δρόμο συνελήφθη ἀπὸ λῃστές, ποὺ τὸν ὁδήγησαν στὸ κρησφύγετό τους. Ὅταν ἔφθασαν στὴ σπηλιά τους, ἔφαγαν καὶ ἤπιαν. Ἀλλὰ τὸ κρασὶ ἦταν δηλητηριασμένο καὶ πέθαναν ὅλοι. Τότε, ἡ σπηλιὰ ἐκείνη τῶν λῃστῶν μετατράπηκε ἀπὸ τὸν Ὅσιο σὲ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ.
Ἡ φήμη τοῦ Χαρίτωνα ἔφερε κοντὰ του πολλοὺς μαθητές. Τοὺς κυβερνοῦσε μὲ στοργὴ καὶ τοὺς προήγαγε σὲ ὑψηλὲς βαθμίδες ἀρετῆς. Ποθώντας, ὅμως, περισσότερη ἡσυχία, ὅρισε διάδοχό του στὸ μοναστῆρι καὶ ἀναχώρησε στὴν ἔρημο, ὅπου ἀσκήτεψε μέσα σὲ διάφορα σπήλαια.
Ὅταν πλησίαζε τὸ τέλος του, ἐπέστρεψε στὸ ἀρχικό του μοναστῆρι, κοντὰ στοὺς ἀγαπημένους του μαθητές, τοὺς ὁποίους εἶχε ὁδηγήσει «ἐπὶ ζωῆς πηγᾶς ὑδάτων». Δηλαδὴ τοὺς εἶχε ὁδηγήσει σὲ πηγὲς νερῶν, ποὺ εἶναι γεμάτα ζωή.
Ἐκεῖ, λοιπόν, παρέδωσε ἥσυχα καὶ εἰρηνικὰ τὴν ψυχή του στὸν Θεό.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαρίτων τοῦ Πνεύματος, καταυγασθεὶς ταῖς αὐγαῖς, φωστὴρ ἐχρημάτισας, τῆς ἐναρέτου ζωῆς, Χαρίτων μακάριε· σὺ γὰρ ὁμολογίᾳ, ἀληθείας ἐμπρέψας, ἔλαμψας ἐν ἐρήμῳ, ἐγκράτειας τοῖς πόνοις. Διὸ τῶν εὐφημούντων σε, Πάτερ μνημόνευε.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς τῶν χαρίτων ἐραστὴς τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν
Ὁμολογίας ἐθησαύρισας τὰς χάριτας
Τὸν Χριστὸν ὁμολογήσας, Πάτερ Χαρίτων.
Ἀλλ’ ὡς χάριτος τῆς θείας ἐνδιαίτημα
Μοναζόντων παιδοτρίβης ἐχρημάτισας
Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Πάτερ θεόληπτε.

Μεγαλυνάριον.
Θείων Ἀθλοφόρων συγκοινωνός, εὐκλεῶν Ὁσίων, ὑποφήτης θεοειδής, Χαρίτων ἐδείχθης, ἐν ἑκατέροις λάμψας· ἐντεῦθεν καταυγάζεις, κόσμον ταῖς χάρισι.

Xειροτονία Διακόνου στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Τοπλού Σητείας

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγάλη συμμετοχή πιστών πανηγύρισε το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, εορτή της μεταστάσεως του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, η ιστορική και Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τοπλού Σητείας.
 

Το απόγευμα της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου τελέσθηκε η ακολουθία του Μεγάλου πανηγυρικού Εσπερινού της εορτής, στην οποία χοροστάτησε, ευλόγησε τους προσφερόμενους άρτους και κήρυξε τον θείο λόγο κατάλληλα ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος. Έλαβαν μέρος ο Πανοσιολ. Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Κύριλλος Διαμαντάκης, ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τοπλού, από το παραθρόνιο κατά την κρατούσα στη Μονή τάξη, και πλειάδα Ιερομονάχων και Εφημερίων της Ιεράς Μητροπόλεως.
Στην εμπνευσμένη ομιλία του ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στον αγαπημένο μαθητή και επιστήθιο φίλο του Κυρίου, τον θεατή των αρρήτων και τον συγγραφέα του 4ου και θεολογικότερου Ευαγγελίου, των τριών Καθολικών Επιστολών και του τελευταίου βιβλίου της Καινής Διαθήκης, του προφητικού βιβλίου της Αποκαλύψεως. Ο Σεβ. αναφέρθηκε στους κυριότερους σταθμούς της ζωής του αγαπημένου μαθητού του Κυρίου και «Ευαγγελιστού της αγάπης», αρχικά κοντά Του ως ένας από τους τέσσερος πρώτους κληθέντες Μαθητές, έπειτα στην Έφεσο, αργότερα στο νησί της Αποκαλύψεως την Πάτμο αλλά και πάλι στη Μικρά Ασία ως πρώτος Επίσκοπος Εφέσου. Ήταν ο μοναδικός μαθητής που δεν υπέστη μαρτυρικό θάνατο αλλά μετέστη σε ηλικία άνω των 105 ετών, όπως η ίδια η Παναγία την οποία διακόνησε κατ᾿ εντολή του Κυρίου, αφού εκτός την παρθενία, την καθαρότητα στη σκέψη και το σώμα, την αγάπη, την πίστη και την υπακοή του, υπήρξε ο Ευαγγελιστής της τέλειας αγάπης, την οποία ο ίδιος τη βίωνε και την εκδήλωνε κυρίως στον δάσκαλό του, και παροτρύνοντας όλους μας «τεκνία αγαπάτε αλλήλους». Όπως επεσήμανε «η αγάπη είναι η ρίζα και η πηγή και η μητέρα όλων ανεξαιρέτως των αγαθών. Σαν ρίζα κάνει να βλαστήσουν άπειρα κλαδιά αρετής, σαν πηγή αναβλύζει πολλά νερά και σαν μητέρα σφίγγει μέσα στην αγκαλιά της όλους εκείνους, που καταφεύγουν σ᾽ αὐτήν», σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
 

Ανήμερα της εορτής, Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου, κατά την οποία χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος. Κατά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που ακολούθησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ευγένιος χειροτόνησε εις Διάκονον τον Ταξιάρχη-Εμμανουήλ Μυκωνιάτη του Ελευθερίου, απόφοιτο του Εκκλησιαστικού Λυκείου Χανίων και σπουδαστή της Πατριαρχικής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης.
 

Ο νεοχειροτονηθείς, ο οποίος κατάγεται από τις Μάλλες Ιεράπετρας, προέρχεται από ευλαβή πολύτεκνη οικογένεια,  εξέφρασε τη βαθιά συγκίνηση και τον προσωπικό συγκλονισμό που βρίσκεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για να λάβει εκ των αγίων χειρών του Επισκόπου του τον πρώτο βαθμό της Ιερωσύνης. Γι αυτό ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη για την αγάπη, τις πνευματικές συμβουλές και τη μεγάλη βοήθεια και όλες τις ευεργεσίες του, καθώς και όλους όσοι τον στήριξαν στη μέχρι τώρα πορεία του.
 

Στη συγκινητική ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ευγένιος, αναφέρθηκε στη σημασία της επιφοίτησεως του αγίου Πνεύματος για τους μαθητές και Αποστόλους του Χριστού, των οποίων διάδοχοι είναι οι Επίσκοποι και μέσω αυτών οι Πρεσβύτεροι και Διάκονοι.  Όπως είπε: «Μόλις ήλθε πάνω τους το άγιο Πνεύμα και βαπτίσθηκαν τότε ποτίσθηκε η ύπαρξή τους από τον ποταμό του αγίου Πνεύματος. Τότε κι αυτοί έγιναν καινούργιοι άνθρωποι. Τότε άλλαξαν κι άναψε μέσα τους ο πόθος κι η αγάπη του Χριστού. Τότε κατάλαβαν «την θείαν αλλοίωσιν» και προσπάθησαν και σ’ άλλους ν’ ανάψουν την ίδια φλόγα της αγάπης του Χριστού. Αυτό σημαίνει χειροτονία. Προσωπική Πεντηκοστή. Αυτό σημαίνει «’Εκκλησια Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α  Τιμ. 3,15). Μόνο μέσα στην Εκκλησία υπάρχει το άγιον Πνεύμα που ζωντανεύει κάθε καλοπροαίρετη ψυχή που θέλει να ζήσει μυστικά και σοβαρά τη σχέση του με τον ζωντανό Θεό. Να γεύεται το άγιον Πνεύμα, την ευώδη θεϊκή χάρη, που μεταμορφώνει τον άνθρωπο από ένα απλοϊκό και τυπικά μόνο χριστιανό σε δοχείο της θείας Χάριτος, σε χαρισματούχο διάκονο και ιερέα των μυστηρίων του Θεού. Μπορεί να είναι άνθρωποι όπως όλοι, αλλά έχουν λάβει την ειδική Ιερωσύνη από τον Μέγα Αρχιερέα Χριστό. Ζουν και διακονούν το μυστήριο της πανανθρώπινης σωτηρίας και της διαρκούς παρουσίας του Θεού. Και παρουσιάζεται σήμερα ο Χριστός σε κάθε καλοπροαίρετο αγωνιστή, σε κάθε πιστό, που κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. 
Απευθυνόμενος στον νέο Κληρικό της τοπικής μας Εκκλησίας τόνισε τα εξής: «Αυτό το μυστήριο της ζωής της Εκκλησίας και της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο θα ζήσεις από σήμερα και μέχρι τα τέλη της ζωής σου ως πιστός και αφοσιωμένος διάκονος της Εκκλησίας του Χριστού και της Ι. Μητροπόλεώς μας. Αυτή η κάθοδος του αγίου Πνεύματος τώρα τη μεγάλη ώρα της χειροτονίας σου και της ζωής σου θα σε αναδείξει γνήσιο μαθητή και διάκονο Χριστού. Γι’ αυτό πρέπει γονατιστοί όλοι να προσευχηθούμε για το νέο διάκονο, που συνειδητά εισέρχεται στην Εκκλησία του Χριστού, θυσιάζοντας κάθε αυταρέσκεια και κοσμική απόλαυση. Είναι το πολύφωτο, που θα γίνει πολυέλαιος με το φως του Χριστού.  Ο τυπικά χριστιανός μοιάζει με πολύφωτο εντυπωσιακό με στολίδια και σκαλίσματα, αλλά χωρίς το ρεύμα, το φως και το φωτισμό του αγίου Πνεύματος. Φωτίζει το άγιο Πνεύμα σε κάθε χειροτονία, ενεργεί, αγιάζει, διαλύει κάθε εφάμαρτη διάθεση και ροπή, για να γίνει ο ίδιος φως και αλήθεια και ζωή, κατά τους λόγους του Κυρίου «εγώ ειμί το φως του κόσμου» (Ιω. 8,12), «εγώ  ειμί η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. 14,6).
 

Οι άγιοι Απόστολοι «είδον και έπαθον» τα θεία. Έπασχον και εφλέγοντο από την αγάπην του Θεού. Αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν το Πανάγιον Πνεύμα και αλιείς θεολόγους ανέξειξεν. Τίποτα δεν εμποδίζει τη Χάρη του Θεού να ενεργεί και σήμερα για να λειτουργεί το μυστήριον του Σταυρού και της Αναστάσεως του Χριστού, το μυστήριον της σωτηρίας όλων μας. Ψαρεύει και πάλι ο Θεός κάθε καλοπροαίρετη ψυχή. Έτσι οδήγησε από μικράς ηλικίας τα βήματά σου στην Εκκλησία Του. Σου χάρησε απλούς και σωστούς γονείς. Ανέδειξε και την αδελφή σου Ευλαβεστάτη Μοναχή. Είχες δηλ. προϋποθέσεις, τις οποίες όμως εσύ με κόπο και αγώνα προσωπικό καλλιέργησες και ηύξησες. Έκλεισες τα αυτιά σου στις σειρήνες των καιρών, που εύκολα ξεγελούν τους νέους. Έμεινες σταθερός στην πίστη σου και στην απόφασή σου να ιερωθείς. Να προσφέρεις τη ζωή σου στον Χριστό και την Εκκλησία Του.  Και τα επιβεβαιώνει όλα αυτά σήμερα η θαυμαστή και ιερή στιγμή της χειροτονίας σου.
 
 

Η εορτή της μνήμης του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστή σήμερα σου μεταδίδει τη μαθητική αφοσίωση του ηγαπημένου Μαθητή του Χριστού, την απέραντη αγάπη που ακουμπά στο στήθος του Χριστού και γεύεται τους θησαυρούς της θεϊκής στοργής, σοφίας και γνώσεως. Σου αξιοποιεί κι αναγεννά όλη σου τη ζωή για να αληθεύεις με αγάπη προς πάντας και να αυξάνεις με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο Αρχηγός της ζωής σου τώρα και πάντοτε θα είναι μόνο ο Χριστός και ο μοναδικός δρόμος στη ζωή σου η Εκκλησία Του. Μαθαίνεις να αγαπάς τον Θεό και τους ανθρώπους, γιατί μαθητής και διάκονος του Χριστού θα πει θυσία. Κι αγαπά αυτός που θυσιάζεται για τον πλησίον του, χωρίς συμφέρον, υπολογισμούς και ανταπόδοση. Έτσι καταλαβαίνουμε και βιώνουμε και μεταδίδουμε πρώτα εμείς την αγάπη του Χριστού. Γιατί είναι χρέος και αποστολή μας, αφού εκείνος πρώτος ηγάπησεν ημάς. Και συνεχίζει να χαρίζει αγάπη σ’ όσους τον αγαπούν και τον διακονούν. Γιατί τίποτα δεν κάνει τον Χριστό να χαίρεται περισσότερο «από το φιλείν και φιλείσθαι», κατά τον ιερό Χρυσόστομο. Και πάλιν ο ίδιος είπε: «πας ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α   Ἰω. 4,16).
 

Τέλος, ο Σεβ. Ποιμενάρχης κάλεσε τον νέο ευέλπιδα κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως να εισέλεθει στη χαρά του Κυρίου Του καί να σηκώσει τον βαρύ Σταυρό της αποστολής του, «μένοντας αμετακίνητος και σταθερός στην αγάπη του Χριστού, βιώνοντας τη Χάρη του αγίου Πνεύματος που θα συνοδεύει από σήμερα και στο εξής την προσωπική, ενοριακή και οικογενειακή του ζωή».
 
 

 Στη Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος ο Πανοσιολ. Πρωτοσύγκελλος Αρχιμ. Κύριλλος Διαμαντάκης και πολλοί Κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ κατά την αρχαία παράδοση ο Πανοσιώτατος Ηγούμενος της Μονής Αρχιμ. Φιλόθεος Σπανουδάκης χοροστάτησε από το Παραθρόνιο.
Στην πανήγυρη έψαλαν οι ιεροψάλτες και οι μαθητές της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως στην πόλη της Σητείας.
 

Στην πανήγυρη παρέστησαν και τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Σητείας κ. Θεόδωρος Πατεράκης, συνοδευόμεος από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Νικόλαο Κοζυράκη,   Διοικητής Ανθυποπλοίαρχος κ. Γεώργιος Καθεκλάκης και Υπαξιωματικοί της Πολεμικής Ναυτικής Βάσης Κυριαμαδίου, ο Διοικητής του 3ου Κ.Ε.Π. Ζήρου Σμήναρχος κ. Νικόλαος Μιχαλάκης, τα μέλη του Δ.Σ. του Ιδρύματος «Παναγία Ακρωτηριανή» και άλλοι εκπρόσωποι τοπικών Φορέων και πλήθος προσκυνητών της Μονής.
 


Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε ο καφές στο Αρχονταρίκι της Μονής για όλο το εκκλησίασμα και στη συνέχεια, σύμφωνα με την παράδοση του μοναστηριού, όπως και μετά το πέρας του Αρχιερατικού Εσπερινού της παραμονής,  παρατέθηκε πλούσιο γεύμα, κατά το οποίο ο Σεβ. κ. Ευγένιος  ευχαρίστησε όλους τους παρευρεθέντες για τη συμμετοχή τους στην πανήγυρη της Μονής και ευχήθηκε τα δέοντα στον φιλοξενούντα άγιο Καθηγούμενο Αρχιμ. Φιλόθεο, τον νεοχειροτονηθέντα Διάκονο και στους εκπροσώπους των τοπικών Αρχών και των Ενόπλων Δυνάμεων του τόπου.
http://imis.gr

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ EK ΣΑΜOΘΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΥΟΧΩΡΙΟΥ ΕΟΡΔΑΙΑΣ


Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Καλλίστρατος και οι μαζί μ' αυτόν Σαράντα εννέα Μάρτυρες


Ημερομηνία εορτής 27-09-2015


Βιογραφία
Ο Άγιος Καλλίστρατος μαρτύρησε στη Ρώμη επί Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.). Καταγόταν από την Καρχηδόνα και οι γονείς του, καθώς και οι πρόγονοί του, ήταν ευσεβέστατοι χριστιανοί.

Όταν μεγάλωσε ο Καλλίστρατος, κατατάχθηκε στο Ρωμαϊκό στρατό σαν νεοσύλλεκτος αλλά δεν εγκατέλειψε τις ευσεβείς συνήθειές του. Μια από αυτές ήταν η βραδυνή προσευχή. Κάποιοι ειδωλολάτρες στρατιώτες κατήγγειλαν το γεγονός στον ειδωλολάτρη στρατηγό Περσεντίνο.

Εκείνος, αφού διέταξε πρώτα τον βασανισμό του, ακολούθως διέταξε να τον τοποθετήσουν μέσα σε ένα δεμένο σάκκο και να τον ρίξουν στη θάλασσα. Με θαυματουργό τρόπο ο σάκκος σχίστηκε και δύο δελφίνια έσωσαν τον Καλλίστρατο. Σαράντα εννέα στρατιώτες που είδαν το θαύμα πίστεψαν στον Χριστό. Ο Περσεντίνος τότε εξοργισθείς διέταξε τον αποκεφαλισμό όλων.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ Πνεύματι, περιφραξάμενος, Μάρτυς Καλλίστρατε, λαμπρῶς ἠρίστευσας, καταβολῶν τὸν δυσμενῆ, σοφία τῶν σῶν ἀγώνων ὅθεν καὶ προσήγαγες, τῷ Χριστῷ ὡς θυμίαμα, δῆμον παναοίδιμον, Ἀθλητῶν πιστευσάντων σοί, μεθ' ὧν ὑπὲρ ἠμῶν ἐκδυσώπει, τῶν εὐφημούντων σὲ ἐν ὕμνοις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὥσπερ ἄστρον μέγιστον, ἔλαμψας κόσμω, τᾶς ἀκτῖνας ἄπασι, τῶν σῶν ἀγώνων ἐφαπλῶν, καὶ τῶν θαυμάτων τοὶς κράζουσι, Χαίροις Μαρτύρων, τὸ κλέος Καλλίστρατε.

Ὁ Οἶκος
Τὸν τοῦ Κυρίου ἀθλητήν, καὶ μέγαν στρατιώτην, καὶ φίλον τῆς Τριάδος, καὶ μύστην τῶν ἀρρήτων, καὶ μιμητὴν τοῦ Ἰησοῦ, ᾄσμασιν ἐν πίστει συνελθόντες οἱ πιστοὶ χαρμονικῶς ὑμνήσωμεν, γεραίροντες αὐτοῦ τὰ παλαίσματα καὶ τάς ἀριστείας, τοὺς πόνους, οὓς ὑπέστη διὰ Χριστὸν τὸν παμβασιλέα, αἰτούμενοι τυχεῖν αὐτοῦ ταῖς πρεσβείαις, τῆς ἀμείνονος ζωῆς τοῦ Παραδείσου, ἔνθα οἱ χοροὶ εὐφραίνονται τῶν κραζόντων· Χαίροις Μαρτύρων τὸ κλέος Καλλίστρατε.

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 Α' Λουκᾶ (Ἡ θαυμαστὴ ἁλιεία καὶ οἱ πρῶτοι μαθηταί)



Ἀπόστολος

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ϛ´ 16 - 18
16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. 17 διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, 18 καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. 

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ζ´ 1 - 1
1 Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ. 

Εὐαγγέλιον

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11
1 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυνον τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ. 

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ EK ΣΑΜOΘΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΥΟΧΩΡΙΟΥ ΕΟΡΔΑΙΑΣ





Κατακρίσεις και κουτσομπολιά (Αληθινή Ιστορία)



Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα. Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της. Η γυναίκα κόμπιαζε.
Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια του ιερέως ότι δεν χρειάζεται να ντρέπεται ή να φοβάται να ομολογήσει τα λάθη της, η γυναίκα άρχισε να του διηγείται τα λόγια, τις κατακρίσεις και τα κουτσομπολιά που σε όλη της την ζωή έλεγε για ανθρώπους που είτε τους γνώριζε είτε δεν τους είχε συναντήσει ποτέ.
Ο ιερέας την άκουσε υπομονετικά. Όταν τελείωσε ο ιερέας σηκώθηκε όρθιος. Της διάβασε την συγχωρητική ευχή. Η γυναίκα νόμιζε τελείωσαν και πήγε να φύγει.
Ο ιερέας όμως την είπε: «Μην βιάζεσαι, θέλω να πας στο σπίτι σου, να πάρεις το μαξιλάρι σου και να ανέβεις στην στέγη. Εκεί, να πάρεις ένα μαχαίρι και να ανοίξεις στα δυο το μαξιλάρι. Θέλω να το κάνεις αυτό και να παρατηρήσεις τι θα γίνει. Έλα αύριο να μου πεις τι έγινε.
Η γυναίκα πήγε και έκανε ότι της είπε ο ιερέας.
Την επαύριον η γυναίκα ξαναπήγε στον ιερέα.
«Έκανα ότι μου είπατε», είπε η γυναίκα. Ο ιερέας λοιπόν την ρώτησε: «Τι παρατήρησες καθώς έσκιζες το μαξιλάρι»;
Η γυναίκα χωρίς δισταγμό είπε: «Με το που άρχισα να σκίζω το μαξιλάρι άρχισαν να βγαίνουν τα πούπουλα που υπήρχαν μέσα του και να γεμίζουν τον τόπο…κάποια τα έπαιρνε ο αέρας και τα πήγαινε πολύ μακριά».
Ο ιερέας μετά την σύντομη αυτή περιγραφή της είπε: «Τώρα λοιπόν, θέλω να πας σπίτι σου και να μαζέψεις όλα εκείνα τα πούπουλα που υπήρχαν μέσα στο μαξιλάρι σου»!
Η γυναίκα τα έχασε. «Μα, τι λέτε πάτερ, πώς να τα μαζέψω όλα εκείνα τα πούπουλα; Ένας Θεός ξέρει που έχουνε πάει τώρα με τον αέρα. Αυτό που λέτε είναι αδύνατο να το κάνω». Ο ιερέας την κοίταξε στα μάτια γεμάτος ηρεμία και τις είπε: «Να λοιπόν τι είναι το κουτσομπολιό»!!!
Η γυναίκα σάστισε. Κατάλαβε ότι αν και μετάνιωσε γι’ αυτά που είπε, τα λόγια της ακόμα και τώρα πληγώνουν ανθρώπους και γίνονται αιτία σκανδαλισμού κι άλλων.

Nέες παρεμβάσεις στον Αρχιεπίσκοπο για την εκλογή Μητρ. Κεφαλληνίας

Nέες παρεμβάσεις στον Αρχιεπίσκοπο για την εκλογή Μητρ. Κεφαλληνίας

Ο Σύλλογος Κεφαλλήνων Θεσσαλονίκης "Άγιος Γεράσιμος", ο Πρόεδρος του Συλλόγου "Αίνος" της Νέας Υόρκης και περιχώρων, ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεφαλληνίων και Ιθακησιων Κηφισίας και Β. Προαστίων , ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και Δήμαρχος Αμαρουσίου καθώς και η Αντιπρόεδρος Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Αμαρουσίου απέστειλαν επιστολές- παρεμβάσεις προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με αφορμή την εκλογή Μητρ. Κεφαλληνίας. Αναλυτικά όλες οι επιστολές:


Τον Μητροπολίτη Αυστρίας δέχθηκε ο Ρεθύμνης Ευγένιος (ΦΩΤΟ)

Τον Μητροπολίτη Αυστρίας δέχθηκε ο Ρεθύμνης Ευγένιος (ΦΩΤΟ)

Την Παρασκευή 25η Σεπτεμβρίου 2015 ο Σεβ. Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος πραγματοποίησε επίσκεψη στην Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, συνοδευόμενος από τον Ρωμαιοκαθολικό Επίσκοπο κ. Αιγίδιο και όμιλο Αυστριακών, οι οποίοι βρίσκονται στην Κρήτη με σκοπό την γνωριμία με την Εκκλησία και τον τόπο, με την παράδοση και τον ορθόδοξο πολιτισμό μας, για την προώθηση του Θρησκευτικού Τουρισμού.
Τους επισκέπτες υποδέχθηκε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος στην Ιερά Μονή Αρκαδίου και τους ξενάγησε στο Καθολικό, στο Μουσείο και σε όλους τους χώρους της. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ιστορία της και στον εορτασμό των εκατόν πενήντα ετών από το Ολοκαύτωμά της το Νοέμβριο του προσεχούς έτους με την παρουσία του Εξοχωτάτου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Οι επισκέπτες μετέβησαν ακολούθως στην πόλη του Ρεθύμνου, και έδρα της Τοπικής Εκκλησίας, και πήγαν στον Καθολικό Ναό του Αγίου Αντωνίου της Παδούης, όπου είχε προγραμματισθεί η τέλεση ακολουθίας.
Μετά την παράθεση γεύματος από την Ιερά Μητρόπολη, στο οποίο προσήλθε και η Αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνης κ. Μαίρη Λιονή, οι επισκέπτες της Τοπικής μας Εκκλησίας επισκέφθηκαν το Επισκοπείο, τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, τον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων καθώς και μνημεία της παλαιάς πόλεως και ακολούθως ανεχώρησαν από το Ρέθυμνο για τον επόμενο προορισμό του προγράμματος της επισκέψεώς τους.
imra.afstrias (1).jpg
imra.afstrias (2).jpg
imra.afstrias (3).jpg
imra.afstrias (4).jpg

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Πορφύριος: Για την ελεημοσύνη

Άγιος Πορφύριος: Για την ελεημοσύνη

Μία άλλη φορά μάς μίλησε για την ελεημοσύνη:

«Είναι σαν να δανείζουμε τον Θεό. Να αποφεύγουμε να δίνουμε απ’ ευθείας την δωρεά μας και για να μην ταπεινώνουμε τον πτωχό, αλλά και για να μη δημιουργείται σ’ εμάς έπαρση και καλλιεργείται ό εγωισμός μας.Να μην βοηθάμε με εγωισμό, αλλά να κατανοούμε ότι είμαστε απλώς ταμίες του Θεού.
Να βρίσκουμε κάποιον αξιόπιστο, μέσω του οποίου να δίδομε την ελεημοσύνη μας, κι έτσι θα αποφεύγουμε να λέμε π.χ. ό κακομοίρης, ό φτωχός, πού εμείς τον βοηθάμε κ.ο.κ. Διότι εγωισμός ίσον υπερηφάνεια, ίσον Διάβολος.

Άν συναντήσετε επαίτες έξω από την Εκκλησία, δώστε στα παιδιά σας να τούς τά δώσουν. Έτσι αποφεύγετε, κατά κάποιον τρόπο, όσα αναφέραμε προηγουμένως και καθοδηγείτε τά παιδιά σας στην αρετή της ελεημοσύνης.

Και βγάζοντας ένα βαθύ αναστεναγμό μου λέει: «’Άχ, βρε Γιαννάκη, πρέπει να σπουδάσουμε την θρησκεία μας για να γίνουμε χριστιανοί».
Μάς τόνιζε δε συχνά: «Όπου πηγαίνετε, και για ότι κάνετε να μην επιδεικνύεστε». Να έπιδεικνύωμεν, όμως, όπως λέει ό 'Ιερός Χρυσόστομος, μεγάλην γενναιοδωρία κατά την ελεημοσύνη, ώστε δίδοντες ολίγα, να άξιωθώμεν να λάβωμε πολλά. Και συνεχίζει ό Ιερός Χρυσόστομος:

«Μήπως δεν μπορούσε Αυτός, πού σου έδωσε αυτήν την τόσην αφθονίαν του πλούτου, να θεραπεύσει και την πτωχείαν εκείνου; Αλλά διά τούτο αφήνει αυτόν να υποφέρει από την πενίαν, ώστε και εκείνος να λάβει μεγάλο μισθό διά την υπομονή του, και εσύ να έχεις διά τον εαυτό σου την παρρησία εξ αιτίας της ελεημοσύνης... [...]
Όταν, λοιπόν, συνειδητοποιήσεις ότι διά σε και την ιδικήν σου ωφελείαν παλαίει με την πτώχεια εκείνος και βασανίζεται από την πείνα, μην τον προσπεράσεις χωρίς να τον ελεήσεις, αλλά να γίνεις πιστός οικονόμος των όσων δόθησαν εις εσένα από τον Κύριον, ούτως ώστε, αφού παρηγορήσεις την πτωχεία εκείνου, να άποσπάσεις πολλήν εύνοιαν έκ των άνω».

Πάνω σ’ αυτό το θέμα γράφει ό Μέγας Βασίλειος: «Τον πλούτον, εάν τον φυλάσσης. δεν θα τον έχεις. Εάν τον σκορπίσεις (κατά τον τρόπο που παραγγέλλει ο Κύριος), δεν θα τον χάσης».
Από το βιβλίο «'Αγιος Πορφύριος και τα σεμινάρια ψυχοδυναμικής»

Το θαύμα του Ταξιάρχη στον μικρό Παρασκευά του χαρίζει την όραση

Το θαύμα του Ταξιάρχη στον μικρό Παρασκευά του χαρίζει την όραση!

Πάτερ λέγομαι Μπάφας Ιωάννης και μένω στο Αλιβέρι Βόλου. Το τηλέφωνο μου είναι 24210……
Την ημέρα που έγινε το επεισόδιο ήμασταν στη Θεσσαλονίκη. Ο μικρός Παρασκευάς έπαιζε με παιδιά εκεί κοντά μας και κάποιο τον χτύπησε στο μάτι.
Το ματάκι του σκίστηκε πολύ βαθειά. Τον πήγαμε αμέσως στο νοσοκομείο “Άγιος Δημήτριος”. Εκεί οι γιατροί μου είπανε ότι το ματάκι του παιδιού είναι χαμένο. Σε λίγο έρχεται και ο γιατρός κ.Κωνσταντίνος Πολυχρονίου:
“…Το ματάκι του το έχει χάσει το παιδί! Θα κάνω βέβαια ότι είναι δυνατόν αλλά μην τρέφετε πολλές ελπίδες…….!”
Το παιδί το έβαλαν αμέσως στο χειρουργείο και η εγχείρηση κράτησε 2,5 ώρες. Όταν βγήκε ο γιατρός έκανε ένα μορφασμό που δεν προμήνυε κάτι αισιόδοξο και σχεδόν μουρμούρισε:
“..Έκανα ότι μπορούσα. Προσπάθησα το καλύτερο, όμως το τραύμα ήταν πολύ βαθύ και αδύνατη η κόλληση του, μόνο ο Θεός θα μπορούσε να κάνει κάτι…..”
Η οικογένεια μου πάτερ, είναι θρησκευόμενη. Πιστεύουμε πολύ και ο Κύριος πάντοτε μας βοηθά. Φέραμε εικόνες των Αγίων μας στο κρεβατάκι του παιδιού και παρακαλούσαμε να μεσιτεύσουν οι άγιοι προς τον Κύριο για το ματάκι του παιδιού μας.
Είχαν περάσει τρεις μέρες από την εγχείρηση και ο γιατρός κ.Πολυχρονίου ήρθε να εξετάσει το παιδί μαζί με άλλους γιατρούς:
– “….Δυστυχώς δεν έχει καμία βελτίωση. Βέβαια δεν μπορούμε να πούμε τίποτα ακόμα πριν βγάλουμε τους επιδέσμους, αλλά σας είπα από την αρχή ότι δεν υπάρχουν ελπίδες μόνον 1% ελπίζουμε και αυτό με τη βοήθεια του Θεού. Πρέπει να γίνουν και άλλες εγχειρήσεις μέσα στο χρόνο….”
Το απόγευμα μία κυρία μας έφερε μία εικόνα του Ταξιάρχη Μανταμάδου. Εμείς τον ταξιάρχη δεν τον γνωρίζαμε, είχαμε ακούσει για τον Άγιο Ραφαήλ. Μας μίλησε για τον θαυμαστό άγιο Ταξιάρχη και σταύρωσε τρεις φορές το ματάκι του. Εμείς γονατίσαμε μπροστά στην εικόνα που την είχαμε βάλει στο προσκέφαλο του παιδιού και παρακαλούσαμε τον Αρχάγγελο μέσα από την καρδιά μας. Αυτά που μας είχε πει η γυναίκα μας είχανε εντυπωσιάσει πολύ.
Στο σημείο αυτό ο κ.Μπάφας πνίγηκε σε λυγμούς και διέκοψε την αφήγηση πλημμυρισμένος από συγκίνηση. Έπειτα από αρκετή ώρα συνέχισε………:
….Το βράδυ της ίδιας μέρας, η αδελφή της γυναίκας μου στο Βόλο, βλέπει στο όνειρο της πως ένας Άγγελος στα χρυσά ντυμένος ήρθε στο νοσοκομείο, στο κρεβάτι που ήταν ο Παρασκευάς και του σταύρωσε το ματάκι του….
Το πρωί ήρθε από τον Βόλο με τον άνδρα της. Όταν είδε την εικόνα του Ταξιάρχη στο κρεβατάκι του παιδιού, έβαλε τις φωνές λέγοντας λόγια ασυνάρτητα. Μετά από ώρα που συνήλθε, μας είπε το όνειρο και πως το πρόσωπο του Αγγέλου που είδε στο όνειρο της ήταν το ίδιο με της εικόνας του Ταξιάρχη που μας έφερε η άγνωστη κυρία!
Στις 11 το πρωί ήρθαν πολλοί γιατροί μαζί και ο κ.Πολυχρονίου, έβγαλαν τους επιδέσμους εξέτασαν πολύ ώρα το ματάκι του με κάποιο μεγάλο φακό. Έξω στο διάδρομο μου μίλησαν:
“…. Το παιδί σου δεν βλέπει. Βέβαια το περιμέναμε, θα κάνουμε και άλλες εγχειρήσεις αργότερα αλλά και πάλι οι πιθανότητες είναι ίδιες….”
Μπήκα στο θάλαμο ένα ράκος, πλησίασα το κρεβατάκι του παιδιού. Το ματάκι του ήταν λυμένο από τους επιδέσμους. Μου φάνηκε ότι η κόρη του ματιού του κινήθηκε στην ίδια ευθεία με την κόρη του άλλου ματιού. Δίπλα στο κρεβατάκι του υπήρχε ένα μπαλάκι μικρό.
“..Θέλεις να παίξουμε με ένα μπαλάκι Παρασκευά;
“.. Θέλω..” μου απαντά
Δένω το καλό του ματάκι και αφήνω το χτυπημένο ακάλυπτο.
“…Έλα σήκω..” του λέω και το παιδί σηκώθηκε, κατέβηκε και αρχίσαμε να παίζουμε! ΕΒΛΕΠΕ!
Τρέχω γρήγορα και το λέω στους γιατρούς. Δεν με πίστεψαν και χαμογελούσαν πικραμένα. Στην επιμονή μου ήρθαν και όταν το διαπίστωσαν, είπαν όλοι με ένα στόμα:
».. Μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να γίνει και έγινε!!!! και στρεφόμενοι σε εμάς είπαν: “…Κάποιο Άγιο έχει το παιδί, επιστημονικώς δεν θα έπρεπε να βλέπει..!!”
Την ίδια μέρα οι γιατροί σταμάτησαν τα φάρμακα και κάθε θεραπεία, μου έδωσαν εξιτήριο και φύγαμε. Πριν ευχαριστήσω το γιατρό κ.Πολυχρονίου, τον ρώτησα:
“..Γιατρέ, λέγατε για άλλες εγχειρήσεις, μήπως θα έπρεπε να ξαναπεράσουμε;..”
Εκείνος χαμογέλασε και μου είπε:
“...Να τον πάτε στον γιατρό, τον άγιο, που έχετε προστάτη σας. Εγώ πια είμαι αχρείαστος για το παιδί σας, ο Παρασκευάς είναι υγιέστατος...”
Δεν δέχτηκε να πάρει χρήματα και μου είπε να ανάψω και για εκείνον ένα κεράκι στον Άγιο μας. Έτσι πάτερ ήρθαμε όλοι εδώ, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, η κουνιάδα μου με τον σύζυγο της και φυσικά ο Παρασκευάς.
Πριν καλά-καλά τελειώσει ο κ.Μπάφας, βούρκωσε και έκρυψε το πρόσωπο του στις δύο παλάμες του. Εμείς αρκεστήκαμε να κάνουμε το σταυρό μας και να ψελλίσουμε: “..Αρχάγγελε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών..”.
Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου, ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ, Τόμος Ε`

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (Μετάσταση)


Ημερομηνία εορτής 26-09-2015
Βιογραφία
Αρκετοί είχαν την άποψη ότι ο Ιωάννης δεν πέθανε, αλλά μετατέθηκε στην άλλη ζωή, όπως ο Ενώχ και ο Ηλίας. Αφορμή γι' αυτή την άποψη έδωσε το γνωστό ευαγγελικό χωρίο, Ιωάννου κα’ 22. Όμως, ο αμέσως επόμενος στίχος κα' 23 διευκρινίζει τα πράγματα.

Η παράδοση που ασπάσθηκε η Εκκλησία μας είναι η έξης: Ο Ιωάννης σε βαθειά γεράματα πέθανε στην Έφεσο και τάφηκε έξω απ' αυτή. Αλλά μετά από μερικές ήμερες, όταν οι μαθητές του επισκέφθηκαν τον τάφο, βρήκαν αυτόν κενό. Η Εκκλησία μας, λοιπόν, δέχεται ότι στον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου συνέβη ότι και με την Παναγία μητέρα Του. Δηλαδή, ο Ιωάννης ναι μεν πέθανε και ετάφη, αλλά μετά τρεις ημέρες αναστήθηκε και μετέστη στην αιώνια ζωή, για την οποία ο ίδιος, να τί λέει σχετικά: «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει» (Α' επιστολή Ιωάννου, ε' 12). Εκείνος, δηλαδή, που είναι ενωμένος μέσω της πίστης με το Χριστό και τον έχει δικό του, έχει την αληθινή και αιώνια ζωή. Εκείνος, όμως, που δεν έχει τον Υιό του Θεού, να έχει υπ’ όψιν του πως δεν έχει και την αληθινή και αιώνια ζωή.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος β’.
Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπηπημένε, ἐπιτάχυνον, ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον, δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε, Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Τὰ μεγαλεῖά σου Παρθένε, τὶς διηγήσεται; βρύεις γὰρ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὡς θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ.

Ὁ Οἶκος
Ὕψη οὐράνια ἐκμανθάνειν, καὶ θαλάσσης τὰ βάθη ἔρευναν, τολμηρὸν ὑπάρχει καὶ ἀκατάληπτον, ὥσπερ οὖν ἄστρα ἑξαριθμῆσαι, καὶ παράλιον ψάμμον οὐκ ἔστιν ὅλως, οὕτως οὔτε τὰ τοῦ Θεολόγου εἰπεῖν ἱκανόν, τοσούτοις αὐτὸν στεφάνοις ὁ Χριστός, ὃν ἠγάπησεν ἔστεψεν! οὗ τῷ στήθει ἀνέπεσε, καὶ ἐν τῷ μυστικῷ δείπνῳ συνειστιάθη, ὡς Θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ.


ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ EK ΣΑΜOΘΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΥΟΧΩΡΙΟΥ ΕΟΡΔΑΙΑΣ




ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ


«Εγώ ο Ιωάννης τα’ άκουσα και τα είδα όλα αυτά. Κι όταν τα’ άκουσα και τα είδα, έπεσα να προσκυνήσω μπροστά στα πόδια του αγγέλου που μου τα φανέρωσε. Εκείνος όμως μου είπε: «Μην το κάνεις αυτό! Δούλος είμαι κι εγώ σαν εσένα και τους αδελφούς σου τους προφήτες, κι εκείνους που τηρούν τα λόγια αυτού του βιβλίου. Το Θεό να προσκυνήσεις». Και συνέχισε: «Μην κρατήσεις τα προφητικά λόγια αυτού του βιβλίου μυστικά, γιατί ο καιρός που θα εκπληρωθούν είναι κοντά. Ο άδικος ας συνεχίσει να αδικεί, ο ακάθαρτος ας συνεχίσει τα βδελυρά έργα του. Ας συνεχίσει κι ο δίκαιος να κάνει το δίκαιο, κι ο άγιος την αγιοσύνη του». «Ακούστε! Έρχομαι σύντομα» , λέει ο Ιησούς, «και φέρνω μαζί μου την αμοιβή μου, για ν’ ανταποδώσω στον καθένα ανάλογα με τα έργα του. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο έσχατος, η αρχή και το τέλος». Μακάριοι όσοι τηρούν τις εντολές του, για να έχουν δικαίωμα να φάνε από το δέντρο της ζωής και να περάσουν τις πύλές για να μπουν στην πολιτεία. ΄Εξω θα μείνουν όσοι είναι αδιάντροποι σαν τα σκυλιά, οι μάγοι, οι πόρνοι, οι φονιάδες , οι ειδωλολάτρες κι εκείνοι που τους αρέσει ν’ αντιστρατεύονται την αλήθεια. «Εγώ, ο Ιησούς έστειλα τον άγγελό μου να σας τα αναγγείλει αυτά στις εκκλησίες. Εγώ είμαι από τη ρίζα και τη γενιά του Δαβίδ, το άστρο το λαμπερό, το πρωϊνό» Το Πνεύμα και η νύφη λένε: «Έλα». Κι όποιος ακούει ας πει: «Έλα». Όποιος διψάει ας έρθει, όποιος θέλει ας πάρει δωρεάν το νερό της ζωής».
 ΟΙ ΕΠΤΑ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ (Ε'1 - Η'6)
    "Και είδον επί της δεξιάν του καθήμενου επί του θρόνου βιβλίον γεγραμμένων έσωθεν και έξωθεν, κατεσφραγισμένον σφραγίσιν επτά" Απ. Ε΄1

       1η Σφραγίδα «Ο ΛΕΥΚΟΣ ΙΠΠΟΣ»
(Είναι ο ίππος με τον καβαλάρη με το τόξο στον οποίο έχει δοθεί η δύναμη της νίκης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ'
        Και είδα ότι το Αρνίον, ήνοιξε πράγματι την πρώτην από τας επτά σφραγίδας. Καί ήκουσα το πρώτον απο τα τέσσαρα ζώα, που διακονούν εις το θέλημα του Θεού, να λέγη με φωνήν ισχυράν, σαν βροντήν. <<έλα>>.
2. Καί είδα ιδού ένα κατάλευκο άλογο. Και εκείνος που εκάθητο επάνω εις αυτό, είχε τόξον, σύμβολον της δυνάμεώς του. Και του εδόθη στέφανος, σύμβολον της νίκης του και της βασιλικής εξουσίας του. Και αμέσως μόλις εξήλθε, ήρχισε να νικά και θα εξακολουθή να νικά μέχχρι συντελείας των αιώνων. (Η εικόνα συμβολίζει το κήρυγμα του Ευαγγελίου, το οποίον απ΄αρχής νικά και θα νικά το κακόνκαι τον πονηρόν εις σωτηρία των ανθρώπων. Είναι η νίκη, η νικήσασα τον κόσμον).
 

        2η Σφραγίδα «Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΙΠΠΟΣ»

(Είναι ο ίππος με τον καβαλάρη που κρατάει ένα μεγάλο σπαθί . Αυτός θα αρπάξει την ειρήνη από την γη και ο ένας άνθρωπος θα σφάζει τον άλλον.)
            3. Καί όταν το Αρνίον ήνοιξε την δεύτέραν σφραγίδα, ήκουσα το δεύτερο ζώον να λέγη <<έλα>>.
            4. Και εβγήκεν άλλος ίππος κόκκινος, (που συμβολίζει τους αιματηρούς εξωτερικούς και εμφυλίους πολέμους), και εις εκείνον, που εκάθητο επάνω εθς αυτόν τον ίππον παρεχωρήθη απο τον Θεόν η άδεια, να αφαιρέση την ειρήνην απο την γήν και να σφαγούν μεταξύ των οι άνθρωπο. Και εδόθη εις αυτόν μάχαιρα μεγάλη (σύμβολον του ολέθρου).
 

        3η Σφραγίδα «Ο ΜΑΥΡΟΣ ΙΠΠΟΣ»

(Είναι ο ίππος με τον καβαλάρη που κρατάει μία ζυγαριά.)
            5. Καί όταν το Αρνίον ήνοιξε την τρίτην, ήκουσα το τρίτον ζώον να λέγη <<έλα>>.
            Καί είδα. και ιδού ένα μαύρο άλογο (που συμβολίζει τας στερήσεις και τους λιμούς) και εκείνος που εκάθητο επάνω του, είχε ζυγαριά εις το χέρι του.
            6. Καί ήκουσα σαν φωνήν ανάμεσα απο τα τέσσαρα ζώα να λέγη' <<ένα κιλόν σίτου έφθασενα πωλήται, λόγω του λιμού, ένα δηνάριον και τρία κιλά κριθαριού, ένα δηνάριον. Το έλαιον όμως και τον οίνον μή τα στερήσης' άς τα έχουν με κάποιαν αφθονίαν>>.
 
         4η Σφραγίδα «Ο ΚΙΤΡΙΝΟΣ  ΙΠΠΟΣ»
(Είναι ο ίππος που καβαλάρης του είναι ο Θάνατος, ενώ από πίσω του ακολουθεί ο Άδης. Και του δόθηκε δύναμη στο 1/4 της γης ώστε να πεθαίνουν οι άνθρωποι από πολέμους, από πείνα, από φυσικό θάνατο και από τα ζώα).
            7. Καί όταν το Αρνίον ήνοιξε την τέταρτην, ήκουσα την φωνήν το τετάρτου ζώου να λέγη <<έλα>>.
            8. Καί είδα: και ιδού ένα κίτρινο άλογο (που συμβολίζει τας επιδημίας και το θανατικό) και εκείνος που εκάθητο επάνω εις αυτό, είχεν, όνομά του : ο θάνατος. Και ακολουθούσε μαζί του ο Άδης δια να μαζεύη τας ψυχάς εκείνων, που θα επέθαιναν. Και παρεχωρήθη εις αυτόν απο τον Θεόν η εξουσία επάνω εις το τέταρτον των κατοίκων της γής, να τους φονεύση με την μάχαιραν και με τον λιμόν και με το θανατικό και με τα θηρία της γής, που θα κατασπαράξουν μερικούς.
   

        5η Σφραγίδα «ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΣΦΑΓΜΕΝΩΝ»

            9. Καί όταν το Αρνίον ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδα κάτω από το ουράνιον θυσιαστήριον τας ψυχάς των μαρτύρων, που είχαν σφαγή κατά τους διωγμούς δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρίαν του Αρνίου, την οποίαν είχαν παραλάβει και εκρατούσαν ως ανεκτίμητον θησαυρόν.
          10.  Καί έκραξαν με φωνήν μεγάλξμ λέγοντας ' <<έως πότε, σύ Κύριε, ο απόλυτος εξουσιαστής και κυρίαρχος των πάντων, ο άγιος και αληθινός, δεν κάμνεις δικαίαν κρίσιν και δεν παίρνεις εκδίκησιν και δεν επιβάλλεις τιμωρίαν δια το αίμα μας, που εχύθη αδίκως απο τους κατοίκους της γής;>>
          11. Και εδόθη εις καθένα απο αυτούς στολή λευκή, αγγελική (που συμβολίζει τον θρίαμβον και την δόξαν), και ελέχθη εις αυτούς να αναπαυθούν και περιμένουν ολίγον ακόμη χρόνον, έως ότου συμπληρώσουν τον αριθμόν των μαρτύρων και των αγίων οι συνδουλοί των και οι αδελφοί των, που έμμελον να μαρτυρήσουν και φονευθούν απο τους διώκτας, όπως εμαρτύρησαν αυτοί.

        6η Σφραγίδα «Η ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ»

                12. Καί όταν το Αρνίον ήνοιξε την έκτην σφραγίδαν, είδα συνταρακτικά γεγονότα εις τον φυσικόν κόσμον. Έγινε σεισμός μέγας, που συγκλόνισε την γήν, και ο ήλιος έχασε το φώς του, εσκοτίσθη και έγινε μαύρος σαν σάκκος τρίχινος, καί όλη η επιφάνεια της σελήνης έγινε κατακόκκινη σαν αίμα.
            13. Και τα αστέρια του ουρανού έπεσαν εις την γήν, όπως η συκιά, που συγκλονιζόμενη από σφοδρόν άνεμον ρίχνει τα άγουρα σύκα της.
            14. Και ο ουρανός εξέκοψε και εχωρίσθη σαν βιβλίο, που τυλίγεται. Καί κάθε όρος και  καθε νήσος μετεκινήθησαν από τον τόπο των.
            15. Και οι βασιλείς της γής και οι μεγιστάνες και οι άρχοντες των στρατών και οι πλούσιοι και οι ισχυροί και κάθε δούλος και κάθε ελεύθεροςέκρυψαν τους εαυτούς των εις τα σπήλαια και ανάμεσα απο τις πέτρες των ορέων.
            16. Και έλεγαν εις τα όρη και εις τους βράχους' <<πέσατε πάνω μας κρύψατέ μας απο το φοβερόν πρόσωπον εκείνου, πού κάθεται επάνω εις τον θρόνον, και από την οργήν του Αρνίου>>. 
            17. Διότι ήρθε η μεγάλη ημέρα, που θα εκσπάση και θα εκδηλωθεί ή οργή αυτού. Και ποιός ημπορεί να σταθή εις τα πόδια του, εμπρός εις τον δικαίως ωργισμένον Θεόν; (Τα συμβολικά αυτά γεγονότα υποδηλώνουν τας δια μέσου των αιώνων αναστατώσεις της φύσεως και τας θεομηνίας, τα δε τελαυταία και συνταρακτικώτερα όλων υποδηλώνουν εκείνα, που θα προηγηθούν απο την Δευτέραν Παρουσία του κριτού).
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄
      Ύστερα από το άνοιγμα της έκτης σφραγίδας και πρίν ανοιχθή η εβδόμη σφραγίς, είδα τέσσαρας αγαθούς αγγέλους να στέκωνται εις τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος και να κρατούν τους τέσσαρας ανέμους της γής, δια να μήν φυσά άνεμος επάνω εις την γήν, ούτε επάνω εις την θάλασσαν, ούτε εις κανένα δένδρον (δια να προληφθούν έτσι καταστροφαί και επικρατήση ηρεμία).
            2. Και έιδα άλλον άγγελον να ανεβαίνη απο την ανατολήν του ηλίου (απο την περιοχή δηλαδή του παραδείσου, του φωτός και της ζωής). Αυτός είχε την σφραγίδα του Θεού, ο οποίος είναι εν ζωή και η πηγή της ζωής, και εφώναξε εις τους τέσσαρας αγγέλους, εις τους οποίους είχε δοθέι άδεια και εξουσία να εξαπολύσουν τους ανέμους και να προξενήσουν καταστροφάς εις την γήν και την θάλασαν.
            3. και τους είπε' <<περιμένετε' μη εξαπολύσετε ακόμη καταστροφήν εις την γήν, ούτε εις την θάλασσαν, ούτε εις τα δένδρα, μέχρις ότου σφραγίσωμεν με την σφραγίδα τους ζώντος Θεού και σημαδέψωμεν επάνω εις τα μέτωπά των τους πιστούς δούλους του Θεού μας, ώστε να μη επέλθουν εναντίον αυτών αι καταστροφαί>>.
            4. Και ήκουσα τον αριθμό των εσφραγισμένων' ήσαν 144.000 σφραγισμένοι από όλας τας φυλάς των απογόνων του Ισραήλ. 12.000 από κάθε φυλή.
            5.  Και είδα ενώπιον του θρόνου (του Θεού), πάρα πολύ κόσμο ο οποίος ήταν αδύνατο να μετρηθεί , και φορούσαν λευκά ρούχα και κρατούσαν κλαριά από φοίνικες στα χέρια τους και έλεγαν ότι η σωτηρία αυτών οφείλεται στον Θεό και στο Χριστό.
            6. "ποιοι είναι αυτοί με τα άσπρα ρούχα;
            7. και απάντησα Κύριε εσύ γνωρίζεις. Και μου είπε, αυτοί είναι οι ερχόμενοι από μεγάλες θλίψεις και οι κάτασπρες στολές έχουν λευκανθεί με το αίμα του Χριστού.
            8. Γι' αυτό είναι ενώπιον του Θεού και Τον λατρεύουν ημέρα και νύχτα. Και ο Θεός θα τους προστατεύσει από πείνα, δίψα, από το κάψιμο του ήλιου
             9. και ο Χριστός θα τους οδηγήσει σε πηγή ζωής και ο Θεός θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους.

            7η Σφραγίδα «Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΑΛΠΙΓΓΩΝ»
              Όταν ανοίχθηκε η έβδομη σφραγίδα έγινε μεγάλη ησυχία στον ουρανό για μισή ώρα. Και είδα 7 αγγέλους μπρος από το Θεό και τους δόθηκαν επτά σάλπιγγες.
            Και ένας άγγελος πείρε ένα λιβανιστήρι και το γέμισε με φωτιά από το θυσιαστήριο (εκεί βρίσκονταν οι ψυχές των μαρτύρων) και το έριξε στη γη. Και ακούστηκαν βροντές και αστραπές και μεγάλοι σεισμοί και οι 7 άγγελοι ετοιμάστηκαν για να σαλπίσουν.
            Οι 7 Σάλπιγγες
            7.  Και ο πρώτος άγγελος εσάλπισε και έγινε χαλάζι και φωτιά, ανακατεμένα με αίμα, και ερρίφθησαν με όρμήν εις την γήν. Και τότε το έν τρίτον της γής κατεκάη και τον εν τρίτον των δένδρων έγινε παρανάλωμα του πυρός και κάθε πράσινο χορτάρι κατεκάη. (Θεομηνία μερική, δια να συνέλθουν και μετανοήσουν οι άνθρωποι).
                 8. Και ο δεύτερος άγγελος εσάλπισε και ερρίφθη με ορμήν εις την θάλασσαν κάτι σαν μεγάλο βουνό, που εκαίετο. Καί έγινε το έν τρίτο της θαλάσης αίμα.
                  Και απέθανε το έν τρίτον απο τα κτίσματα, που υπάρχουν στην θάλασσαν και έχουν ζωή  και το εν τρίτον των πλοίων, που πλεόυν, εις τας θάλασσας κατεστράφη ολοκληρωτικώς.
            9 . Και ο τρίτος άγγελος εσάλπισε και έπεσεν απο τον ουρανόν μεγάλο αστέρι, που εφλεγετο και εκαίετο  σαν λαμπάδα. Και έπεσεν εις το εν τρίτον των ποταμών και εις τας πηγάς των υδάτων.
                 Και το όνομα  του αστέρος αυτού λέγεται ο Άψινθος, δια την πικρίαν την οποίαν είχε και εσκόρπισεν εις τα ύδατα. Και έγινε τότε το έν τρίτο των υδάτων πικρόν σαν την αψινθίαν και δηλητηριασμένον. Και πολλοί απο τους ανθρώπους απέθαναν απο τα νερά αυτά, διότι εδηλητηριάσθησαν.
            10. Και ο τέταρτος άγγελος εσάλπισε και εκτυπήθη και εχάθη το εν τρίτο απο τον ήλιον, ώστε να μειωθή το φώς και η θερμότης του και το εν τρίτον της σελήνης και το εν τρίτον των ατέρων, ώστε να σκοτισθή και να χαθή το εν τρίτον απο το φως των ουρανίων αυτών σωμάτων. Και η ημέρα έχασε το έν τρίτον απο το φώς της και η νύκτα επίσης έχασε το έν τρίτον από την αστροφεγγιά της και απο το σεληνόφως.
                  Και είδα και ήκουσα τότε έναν αετόν (΄άγγελον του Θεού) να πετά εις τα μεσουράνιακαι να φωνάζη με φωνήν μεγάλην' <<αλοίμονον, αλοίμονον, αλοίμονον εις τους απίστους και ασεβείς, που κατοικούν εις την γήν, δια τας άλλας συμφοράς που θα επακολουθήσουν εις τασ φωνάς της σάλπιγγος των τριών αγγέλλων, οι οποίοι πρόκειται με την σειρά των να σαλπίσουν>>.

                  11. Και ο πέμπτος άγγελος εσάλπισε ' και είδα ένα αστέρι να έχη πέσει απο τον ουρανόν εις την γήν, τον σατανάν τον επαναστάτην εναντίον του Θεού, και εδόθη εις αυτόν το κλειδί και του παρεχωρήθη η άδεια να ανοίξη το πηγάδι της κατασκότεινης αβύσου.
                         Καί ήνοιξε πράγματι το πηγάδι της φρικτής αβύσου και ανρίθμητον πλήθος πονηρών πνευμάτων, που ήσαν εκεί φυλακισμένα, ξεπετάχθηκαν και ανέβηκαν σαν πυκνός καπνός καιομένης καμίνου και εσκοτίσθη ο ήλιος και ο αέρας απο τον καπνόν του πηγαδιού.
                  Και απο τον καπνόν αυτών, των δαιμονικών πνευμάτων, εξεχώρησαν και εβγήκαν προς τα διάφορα μέρη της γής ακρίδες, κακοποιά δηλαδη πνεύματα, και παρεχωρήθη εις αυτά τυραννική και κακοποιός εξουσία, σαν αυτή που εχουν οι σκορπιοί εις την γήν, να βασανίζουν τους ανθρώπους με τα δηλητηριώδη κεντριά των.
                 Και ελέχθη εις αυτά να μη βάψουν το χορτάρι της γης , ούτε κάθε πράσινον φυτόν ούτε κανένα δένδρον, παρά μόνο τους ανθρώπους, που δεν έχουν εις τα μέτωπάτων την σφραγίδα του Θεού.
                 Και εδόθη εις αυτά η διαταγή να μη φονεύσουν τους ανθρώπους, αλλα να τους βασανίσουν επι ωρισμένον χρονικόν διάστημα, που συμβολίζεται με τον αριθμόν των πέντε μηνών....
                 Και αι μορφαί αυταί των δαιμονικών ακρίδων είναι και τρομακτικαί και δελεαστικαί. Ομοιάζουν με άλογα ετοιμασμένα φια τον πόλεμον. Και επάνω εις τα κεφάλια των έχουν στεφάνους σαν απο χρυσάφι, και τα πρόσωπά των είναι σαν πρόσωπα ανθρώπων.
                 Και είχαν τρίχας, σαν τρίχας γυναικώνκαι τα δόντια των ήσαν σάν δόντια λεόντων (δια να συμβολίζουν την θηριωδίαν των και το καταστρεπτικόν των έργον).
                 Και έχουν ουρές, σαν τις ουρές των σκορπιών, και κεντριά εις τις ουρές των. Και τους παρεχωρήθη  άδεια να βασανίζουν με τις δηλητηρίώδεις ουρές των τους ανθρώπους επί πέντε μήνες, εις περιωρισμένον δηλαδή χρονικόν διάστημα,
                 Έχουν δε βασιλέαν και αρχηγόν της πονηράς παρατάξεως των τον άγγελον της αβύσου. Το όνομα αυτού εις τη Εβραϊκήν είναι Αβαδδών, εις δε την Ελληνικήν ονομάζετα Απολλύων, δηλαδή εξολοθρευτής.
                 Και αφού τα δαιμονικά αυτά πνεύματα εβασάνιζαν φρικτά τους ανθρώπους κατά τους πέντε αυτούς μήνας, η πρώτη ουαί, δηλάδή η πρώτη πληγή, επέρασε. Ιδού έρχονται δύο ακόμη ουαί. δύο πληγαί ύστερα απο αυτά.
            12. Και ο έκτος άγγελος εσάλπισε. Και ήκουσα μίαν φωνήν, που έβγαινε από τα τέσσαρα κέρατα του χρυσού θυσιαστηρίου, το οποίον ευρίσκεται ενώπιον του Θεού να λέγη εις τον έκτον άγγελον' <<συ που έχεις την σάλπιγγα, λύσε τους τέσσαρας αγγέλους, που είναι δεμένοι κοντά εις τον μεγάλον ποταμόν, τον Εφράτην>>.
            13. Και ελύθησαν οι τέσσαρες άγγελοι, οι οποίοι σύμφωνα με την βουλήν του Θεού ήσαν προετοιμασμένοι δια τη ωρισμένην ώραν και την ημέραν και τον μήνα και το έτος, ώς εκδικητικά όργανα της θείας δικαιοσύνης, δια να φονεύσουν το ένα τρίτον των ανθρώπων.
            14. Και τα στρατεύματά των απετελούντο απο αναρίθμητον ιππικόν. Ήκουσα, ότι ο αριθμός των ήτο δυο μυριάδες μυριάδων, δηλαδη διακόσια εκατομμύρια. (Αυτή τη στιγμή μόνη η κίνα μπορεί να συγκεντρώσει τόσο στρατό).........
                   



    ΟΙ ΕΠΤΑ ΦΙΑΛΕΣ (ΙΕ'5 - ΙΣΤ'21)
    1η φιάλη «ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟ ΕΛΚΟΣ»
            Αδειάζοντας ο πρώτος άγγελος την φιάλη εις την γη έγινε έλκος κακό και πονηρό στους ανθρώπους που είχαν το χάραγμα του θηρίου και προσκυνούσαν την εικόνα αυτού.
     2η φιάλη «Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ»
            με την τρίτη φιάλη που χύθηκε στην θάλασσα πέθαναν όλα τα ζώσα μέσα σε αυτήν και έγινε κόκκινη σαν το αίμα ενός νεκρού.
   3η φιάλη «ΑΙΜΑ ΤΑ ΠΟΣΙΜΑ ΝΕΡΑ»
            όταν άδειασε ο τρίτος άγγελος την φιάλη του εις τους ποταμούς και στις πηγές έγιναν όλα σαν το αίμα.
         και ακούστηκε ο άγγελος να λέει ότι δίκαιος είναι αυτός που πάντα ήταν και που είναι και ότι δικαίως πίνουν αυτοί (οι άνθρωποι) αίμα, εφόσον έχυσαν πρώτοι αυτοί το αίμα των αγίων και των προφητών. Τώρα αυτό το αίμα τους δίνεται πίσω.
    4η φιάλη «Ο ΚΑΥΤΕΡΟΣ ΗΛΙΟΣ»
           αδειάζοντας ο τέταρτος άγγελος την τέταρτη φιάλη στον ήλιο, του έδωσε την δύναμη να καίει τους ανθρώπους και κάηκαν πολύ οι άνθρωποι και βλασφήμησαν το όνομα του Θεού και δεν μετανόησαν δίνοντας του δόξα.
     5η φιάλη «ΤΑ ΕΛΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΩΝ ΑΣΕΒΩΝ»
            και ο πέμπτος άγγελος άδειασε την φιάλη του στον θρόνο του θηρίου και σκοτώθηκε η βασιλεία του και οι οπαδοί του δάγκασαν τις γλώσσες τους από τον πόνο και βλασφήμησαν τον Θεό για τους πόνους που είχαν και δεν μετανόησαν για τα έργα τους.
     6η φιάλη «Η ΞΗΡΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ»
         Όταν άδειασε ο έκτος άγγελος την φιάλη του στον Ευφράτη ποταμό, τότε αυτός ξεράθηκε ώστε να ετοιμαστεί ο δρόμος των Βασιλειάδων που θα έρθουν από την ανατολή.
         και είδα από το στόμα του δράκου και του θηρίου και από το στόμα του ψευδοπροφήτη τρία ακάθαρτα πνεύματα σαν βατράχια. Ήταν δαιμόνια που έκανα θαύματα για να εντυπωσιάσουν και να μαζέψουν τους βασιλιάδες της οικουμένης και να τους οδηγήσουν εις την μάχη της μεγάλης μέρας του Θεού του παντοκράτορα.
         και ιδού έρχομαι ως κλέπτης και μακάριος αυτός που επαγρυπνεί και φοράει τα ρούχα του και δεν είναι γυμνός ώστε να φαίνεται η ασχήμια του.
         και τους μάζεψε αυτούς σε ένα τόπο που στα εβραϊκά ονομάζεται 'Αρμαγεδδών'
     7η φιάλη «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΛΑΝΤΙΑΙΟ ΧΑΛΑΖΙ»
          και αδειάζοντας στον ουρανό την τελευταία και έβδομη φιάλη ο έβδομος άγγελος, ακούστηκαν βροντές , αστραπές και φωνές δυνατές στον ουρανό και έγινε ο μεγαλύτερος σεισμός από τότε που υπήρξε ο άνθρωπος
        και η πόλη η μεγάλη χωρίστηκε στα τρία και όλες οι πόλεις των εθνών έπεσαν και κάθε νησί χάθηκε και όλα τα βουνά εξαφανίστηκαν.
        επίσης πολύ μεγάλο χαλάζι έπεσε από τον ουρανό και οι άνθρωποι βλασφήμησαν τον Θεό γιατί η πληγή του χαλαζιού ήταν πολύ μεγάλη.

    Ο ΣΑΤΑΝΑΣ & ΤΑ ΘΗΡΙΑ (ΙΒ'7 - ΙΕ'4)

        1. Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟΥ

                και έγινε πόλεμος στον ουρανό . Ο Μιχαήλ και οι άγγελοι του πολέμησαν ενάντια στον δράκο. Και ο δράκος πολέμησε μαζί με τους άγγελος του και δεν μπόρεσε να κερδίσει και δεν βρέθηκε χώρος για αυτούς στον ουρανό. Και τότε ο δράκος, αυτό το αρχαίο μεγάλο φίδι που ονομάζεται διάβολος ή σατανάς και που πλανεύει όλο τον κόσμο, βλήθηκε πάνω στην γη μαζί με τους αγγέλους του

     2.  ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ 3 1/2 ΕΤΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ-ΣΑΤΑΝΑ

                 και γέννησε η γυναίκα παιδί αρσενικό το οποίο θα ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένια ράβδο. Και το παιδί της μεταφέρθηκε στο Θεό και κοντά στον θρόνο του. Και η γυναίκα κατέφυγε στην έρημο όπου έχει θα εκεί τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό για την θρέψει για 1260 ημέρες (3 1/2 έτη).

      2A . Η ΚΑΤΑΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΑΚΟ-ΣΑΤΑΝΑ

                και νευρίασε ο δράκος με την γυναίκα και έφυγε κάνοντας πόλεμο με τα υπόλοιπα παιδιά της που τηρούσαν τις εντολές του Θεού και του μάρτυρες του Ιησού.

     3. Ο ΣΑΤΑΝΑΣ & ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

                και στάθηκα στην άμμο της θάλασσας και είδα ένα θηρίο να βγαίνει από την θάλασσα με 10 κέρατα και 7 κεφάλια και στα κέρατα είχε 10 διαδήματα (βασιλικά σημάδια δηλαδή, ένα σε κάθε κέρατο) και στα κεφάλια του είχε ονόματα βλασφημίας.ΙΓ'2 Ήταν όμοιο με λεοπάρδαλη με πόδια από αρκούδα και με στόμα από λιοντάρι. Και του έδωσε ο σατανάς δύναμη , μεγάλο θρόνο και μεγάλη εξουσία ΙΓ'3και το ένα του κεφάλι είχε πληγωθεί και ήταν σαν σκοτωμένο αλλά θεραπεύθηκε και τότε θαύμασε όλη η γη.ΙΓ'4και προσκύνησε η ανθρωπότητα τον σατανά που είχε δώσει την δύναμη στο θηρίο και προσκύνησαν και το θηρίο λέγοντας. Ποιος είναι ικανός να πολεμήσει το θηρίο που είναι τόσο δυνατό;

    3Α. ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

                Αυτό το παραπάνω θηρίο είναι και οι αντιπροσώπευση του επονομαζόμενου αντίχριστου που είναι στιγματισμένος με τον αριθμό 666. Και λέγοντας αντίχριστος θα πρέπει να δώσουμε και την εννοιολογική περιγραφή της λέξης. Λέει λοιπόν ο Ιωάννης "αντίχριστος είναι αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό" (Α' Επιστ. Ιωάνν. Β. 22) όπως αναφέρει επίσης πως θα υπάρχουν και άλλα αντίχριστα πρόσωπα "ακούσατε ότι έρχεται ο αντίχριστος και τώρα πολλοί είναι αντίχριστοι" (Α' Ιωάνν. Β' 18) αλλά ένας θα είναι ο τελευταίος και ο πραγματικός υιός του σατανά. Αλλά όπως λέει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός "αλλά αυτός (ο αντίχριστος) δεν θα γίνει άνθρωπος σαν την γέννηση του Κυρίου (θεάνθρωπος) αλλά θα είναι αυτός ο άνθρωπος οποίος θα γεννηθεί από την πορνεία του ίδιου του ανθρώπου και θα υποδεχθεί όλες τις ενέργειες του σατανά". Αυτή η πορνεία δεν είναι άλλη από την προσπάθεια και την αλαζονεία του ανθρώπου να γίνει ο ίδιος Θεός, αρνούμενος κατά συνέπεια τον Θεό και τον Ιησού. Αυτή η πορνεία θα οδηγήσει μια μέρα στην γέννηση του αντίχριστου. 

    3Β. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΌ ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ 3 1/2 ΧΡΟΝΙΑ

            και του δόθηκε του θηρίου μεγάλο στόμα και βλαστημούσε και του δόθηκε και η δύναμη να κάνει πόλεμο για 42 μήνες (3 1/2 χρόνια). Και άνοιξε το στόμα του και βλασφήμησε το Θεό, το όνομα του και όλους αυτούς που βρίσκονται στον ουρανόΙΓ'7και δόθηκε άδεια στο θηρίο να κάνει πόλεμο ενάντια των αγίων και να τους νικήσει και του δόθηκε εξουσία σε κάθε φυλή, λαό, γλώσσα και έθνος.ΙΓ'8και θα το προσκυνήσουν οι κάτοικοι της γης και δεν θα μπορούν να γραφτούν στο βιβλίο της ζωής του αρνιού που σφάχτηκε για την σωτηρία του κόσμου. ΙΓ'9 όποιος έχει αυτί ας ακούσει. Όποιος κουβαλάει άλλους σε αιχμαλωσία σε αιχμαλωσία θα πάει και όποιος με μαχαίρι σκοτώνει με μαχαίρι θα σκοτωθεί. Εδώ έγκειται η πίστη και η υπομονή .των αγίων


        4. ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣ (ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗΣ)
             Και είδα άλλο θηρίο να βγαίνει από την γη με δύο κέρατα αρνιού και με φωνή δράκου. Και το θηρίο αυτό ήταν υποταγμένο στο θηρίο της θάλασσας. Και θα προσπαθεί να κάνει τους ανθρώπους να προσκυνήσουν το πρώτο θηρίο του οποίου η θανάσιμη πληγή είχε θεραπευθεί. Και θα πραγματοποιήσει μεγάλα και σπουδαία πράγματα ως και φωτιά θα κάνει να πέφτει από τον ουρανό μπροστά τους ανθρώπους. 
            και θα πλανά τους κατοίκους της γης με τα θαυμαστά έργα που θα κάνει και θα τους λέει να φτιάξουν το είδωλό του θηρίου της θάλασσας (αντίχριστο) επειδή είχε πληγή μεγάλη από σπαθί αλλά κατάφερε ωστόσο να επιζήσει. ΙΓ'15 και εδόθη στο δεύτερο θηρίο (ψευδοπροφήτη) δύναμη να δώσει ζωή στο είδωλο του πρώτου θηρίου .ώστε και να μπορεί να μιλεί αλλά και να μπορεί να πράξει. Και του δόθηκε και η δύναμη να σκοτώνει όποιον δεν προσκυνούσε το είδωλο του πρώτου θηρίου.
            και ανάγκασε όλους τους ανθρώπους μικρούς-μεγάλους, πλούσιους-φτωχούς, ελεύθερους-δούλους, ώστε να δεχθούν το χάραγμα (σημάδεμα) στο δεξί τους χέρι ή στα μέτωπά τους, ώστε να μην γίνεται κάποιος να αγοράσει ή να πουλήσει αν δεν έχει αυτό το σημάδεμα ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του.
            το χάραγμα του αντίχριστου (666) θα το φέρει όλος ο κόσμος, καθώς μόνο όποιος φέρει το χάραγμα θα δύναται να αγοράσει προϊόντα και τροφή για να επιζήσει.

    4Α . Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ

                εδώ φαίνεται και η σοφία. Αυτός που έχει μυαλό ας υπολογίσει τον αριθμό του θηρίου, γιατί είναι αριθμός ανθρώπου. Και ο αριθμός αυτός είναι ο χξς

    Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

            και είδα τον ουρανό ανοικτό και να ένας λευκό άλογο και πάνω σε αυτό ένας καβαλάρης που λέγονταν αξιόπιστος και αληθινός και εκείνος πολεμάει και κρίνει με δικαιοσύνη. Τα μάτια του είναι σαν την φωτιά και στο κεφάλι του έχει πολλά διαδήματα με ονόματα γραμμένα πάνω τους αλλά έχει και ένα όνομα που δεν το έχει δει κανένας εκτός από αυτόν. Φοράει ρούχο βαμμένο με αίμα και το όνομα του είναι «ο λόγος του Θεού»
               Και τα στρατεύματα που τον ακολουθούν έχουν άσπρα άλογα και φορούν ολοκάθαρο βύσσινο ένδυμα. Από το στόμα του καβαλάρη εξέρχεται λόγος ικανός να διοικήσει όλα τα έθνη του κόσμου. Και αυτός θα ποιμάνει όλα τα έθνη του κόσμου με σιδερένια ράβδο. Και πάνω στο ρούχο του γράφει «Βασιλεύς Βασιλέων και Κύριος Κυρίων»
                 Και είδα το θηρίο και τους βασιλιάδες της γης με τα στρατεύματά τους συγκεντρωμένα ώστε να πολεμήσουν με τον καβαλάρη του άσπρου αλόγου και τα στρατεύματά του 20 και πιάστηκε το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης που έκανε τα θαύματα και που είχε εξαπατήσει αυτούς που είχαν το χάραγμά του θηρίου και αυτούς που προσκυνούσαν  την εικόνα του. Τότε οι δυο τους ρίχθηκαν στην λίμνη του πυρός  που καίγονταν με θείο21 και οι υπόλοιποι πέθαναν από τον λόγο του καβαλάρη και όλα τα όρνια χόρτασαν από τις σάρκες τους

    1000

            και είδα έναν άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό και να έχει στο χέρι του το κλειδί της αβύσσου και μια μεγάλη αλυσίδα.2 και έδεσε το δράκοντα το αρχαίο φίδι που είναι ο Διάβολος ή Σατανάς, αυτός που πλανά την οικουμένη, 3 και τον έβαλε στην άβυσσο και τον σφράγισε για χίλια χρόνια ώστε να μην πλανά άλλο τα έθνη του κόσμου μέχρι να περάσουν αυτά τα χίλια χρόνια. Μετά το τέλος αυτών των 1000 ετών θα ξαναφεθεί ελεύθερος για μικρό όμως διάστημα 

    Η 1η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

            Και είδα θρόνους και να κάθονται πάνω σε αυτούς όσοι βασανίσθηκαν και πελεκήθηκαν για την μαρτυρία του Ιησού και για τον λόγο του Θεού και οι οποίοι δεν προσκύνησαν το θηρίο ούτε την εικόνα αυτού και δεν έλαβαν το χάραγμα στα κεφάλια τους ούτε στα χέρια τους. Αυτοί έζησαν και βασίλεψαν με τον Χριστό για χίλια έτη 5 οι υπόλοιποι νεκροί δεν έζησαν μέχρι να περάσουν αυτά τα χίλια χρόνια. Αυτό το διάστημα είναι η 1η  Ανάστασης.
            Μακάριος και άγιος αυτός που θα λάβει μέρος στην πρώτη Ανάσταση. Πάνω σε αυτούς της πρώτης Ανάστασης δεν έχει δύναμη ο δεύτερος θάνατος αλλά αυτοί θα είναι ιερείς του Θεού και του Χριστού και θα βασιλέψουν μαζί του για χίλια χρόνια

       ΤΟ ΛΥΣΙΜΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ
        και όταν περάσουν τα χίλια χρόνια θα λυθεί ο Σατανάς από την φυλακή του και θα πλανεύση τα έθνη στις τέσσερις γωνιές της γης, τον Γώγ και τον Μαγώγ και θα τους πάρει σε πόλεμο και ο αριθμός τους θα είναι όση και η άμμος της θάλασσας.
        και ανέβηκαν τα στρατεύματά τους από όλα τα πλάτη της γης και περικύκλωσαν τους Άγιους και την πόλη την αγαπημένη. Και τότε κατέβηκε φωτιά από τον Ουρανό και τους κατέφαγε 10 και ο διάβολος που τους πλάνεψε βλήθηκε στη λίμνη της φωτιάς και του θείου όπου είχαν ριχθεί ο ψευδοπροφήτης και το θηρίο και βασανίζονταν μέρες και νύχτες και εις τους αιώνες των αιώνων.

    Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Κ11και είδα θρόνο άσπρο αστραφτερό και πάνω σε αυτόν κάθονταν ένας μπροστά στον οποίο χάθηκε η γη και ο ουρανός. 12 Και είδα τους νεκρούς , τους μικρούς και τους μεγάλους , να βρίσκονται μπροστά από τον θρόνο, και βιβλία ανοίχθηκαν . Κι άλλο βιβλίο ανοίχθηκε που ονομάζεται «βιβλίο της ζωής», και κρίθηκαν οι πεθαμένοι ανάλογα με τις πράξεις τους που ήταν γραμμένες στο βιβλίο.13 Και έδωσε η θάλασσα τους νεκρούς που είχαν πνιγεί σε αυτήν και έδωσαν τους νεκρούς τους ο θάνατος και ο Άδης.14 Κατόπιν αυτοί οι δύο ρίχθηκαν στην πύρινη λίμνη. Αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος.15Στην πύρινη λίμνη ρίχθηκαν όλοι όσοι δεν βρέθηκαν γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής. 

ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

ΚΑ1Και είδα καινούργιο ουρανό και καινούργια γη και η πρώτη γη και ο πρώτος ουρανός έφυγαν. Και η θάλασσα δεν υπήρχε πλέον.2Και είδα την νέα Ιερουσαλήμ να κατεβαίνει από τον ουρανό ετοιμασμένη από τον Θεό σαν στολισμένη νύφη.3 Τότε ακούστηκε φωνή δυνατή από τον ουρανό να λέει: «αυτή είναι η σκηνή του Θεού με τους ανθρώπους και μαζί με αυτούς θα μένει και ο θεός. Και αυτοί θα είναι ο λαός του και ο Θεός θα είναι ο Θεός τους.4 Και θα εξαλείψει από αυτούς Ο Θεός όλα τα δάκρυά τους , θάνατος δεν θα υπάρχει, ούτε πένθος, ούτε κραυγές, ούτε και ο πόνος. Όλες οι δυστυχίες πέρασαν οριστικά». 

KA5Και είπε αυτός που κάθονταν στον θρόνο: «και να, τα έφτιαξα όλα καινούργια» . Και μου είπε: «γράψε ότι αυτά τα λόγια είναι αξιόπιστα και αληθινά6Και μου είπε ακόμη: « Ολοκληρώθηκε… εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος, εγώ θα δώσω σε αυτόν που διψάει να πιει από την πηγή της ζωής δωρεάν. 7Ο νικητής θα αποκτήσει αυτά τα αγαθά και εγώ θα είμαι ο Θεός του και αυτός θα είναι ο υιός μου.8Τους δε άπιστους και τους ακάθαρτους, τους δολοφόνους και τους πόρνους και ειδωλολάτρες και όλους τους ψεύτες θα τους ρίψω στην καιγόμενη με φωτιά και θείο λίμνη , και αυτός θα είναι ο δεύτερος θάνατος.»


Η ΝΕΑ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

KA9 Και ήρθε ένας από τους 7 αγγέλους που είχαν τις 7 φιάλες, τις γεμάτες από τις 7 πληγές, και μου είπε «έλα να σου δείξω τη νύφη του αρνιού». 10 Και με πήγε εν πνευματικά σε ένα μεγάλο και ψηλό βουνό . Και μου έδειξε την πόλη, την Άγια Ιερουσαλήμ που κατέβαινε από τον ουρανό 11 έχοντας την δόξα του Θεού.12  Ήταν πάρα πολύ φωτεινή και περιβάλλονταν από μεγάλο τείχος, με δώδεκα πύλες που ήταν άγγελοι και πάνω τους ήταν γραμμένα ονόματα.  Τα ονόματα αυτών ήταν οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ. 13 Ανατολικά του τείχους υπήρχαν 3 πύλες. Το ίδιο δυτικά, βόρεια και νότια. Και το τείχος της πόλης είχε 12 θεμέλιους λίθους και πάνω σε αυτούς ήταν τα δώδεκα ονόματα των αποστόλων του Χριστού-Αρνίου.

ΚΑ15Και ο άγγελος που ήταν μαζί μου είχε ένα χρυσό καλάμι μαζί του για να μετρήσει την πόλη.16 Και η πόλη ήταν τετράγωνη και το μήκος της είναι όσο το πλάτος της. Και το μήκος της πόλης είναι 12 χιλιάδες . Το μήκος και το πλάτος και το ύψος της είναι το ίδιο.

ΚΑ22 Και δεν είδα ναό σε αυτήν την πόλη. Ο Θεός ο Παντοκράτωρ και το Αρνί (Ιησούς) είναι ο ναός της. 23 Η πόλη δεν χρειάζεται ούτε τον ήλιο ούτε το φεγγάρι για να φαίνεται. Η δόξα του Θεού την φωτίζει.24 Και τα κράτη και οι βασιλιάδες τους θα περπατήσουν και θα ζήσουν στην πόλη φωτισμένοι από το θείο φως της.

ΚΑ25Και οι πόρτες αυτής της πόλης δεν θα κλείσουν ποτέ 27 Και δεν θα μπει σε αυτήν κανένας άνθρωπος «ποιόν βδέλυγμα και ψεύδος» και που δεν είναι γραμμένος στο βιβλίο της ζωής